شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و درد دل شاعری می‌پردازد که از مشکلات و سختی‌های زندگی خود می‌گوید. او از خضر، نماد رهنما و راهنمایی، درخواست کمک و نظر دارد. شاعر تأکید می‌کند که در زندگی احساس شکسته‌گی و خستگی دارد و به دنبال لطف و همدلی از دیگران است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ممکن است سال‌ها در جستجوی راه درست نشسته باشد و از خویشتن خود دور شده باشد. در نهایت، او خواستار حق و رحمت برای رهایی از این وضعیت است.
گر میخری شکسته تو خود ما شکسته ایمور خسته میپذیری ما سخت خسته ایم
هوش مصنوعی: اگر تو احساس شکست میکنی، بدان که ما نیز در درون خود احساس شکست داریم. و اگر تو خستهای، باید بگویی که ما نیز به شدت خستهایم.
لطف تو میگشاید اگر کار بسته راما پای خود بدست خود ایدوست بسته ایم
هوش مصنوعی: اگر لطف تو شامل حال ما شود، مشکلات ما حل میشود، حتی اگر خودمان دست به کار بستهایم.
ای خضر رهنما نظری کن بما که ماعمری بشد که بر سر راهت نشسته ایم
هوش مصنوعی: ای خضر راهنمای ما، به ما نگاهی بینداز، زیرا که عمر ما سپری شده و ما در کنار راه تو نشستهایم.
ای رستگان ز خویشتن ای بستگان بحقلطفی بما کنید که از خود نرسته ایم
هوش مصنوعی: ای آزادگان از خودتان، ای کسانی که به حقیقت متصل هستید، لطفی به ما کنید؛ چرا که هنوز از خود رهایی نیافتهایم.