شمارهٔ ۲۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به رازهای پنهانی اشاره دارد که خداوند در جهان قرار داده و تنها عالمان و دانایان می‌توانند به این رازها دست پیدا کنند. در آن، به پژوهشگران، مردان درستکار و فربهانی که در زندگی اخلاقی و معنوی درست عمل می‌کنند، اشاره شده است. همچنین به اهمیت دانش و آگاهی در زندگی اشاره دارد و تأکید می‌کند که این دانش باید از مسیرهای درست به دست آید و در جستجوی حقایق باید جدی بود. در نهایت، شاعر از همه دعوت می‌کند تا در جستجوی علم و حقیقت در جامعه‌ای که پر از چالش‌هاست، کوشا باشند.
خدای جهان در جهان جهاننهاده بسی رازهای نهان
هوش مصنوعی: خدای بزرگ در این دنیا، اسرار فراوانی را نهفته است.
نیابد بدان رازها آگهیمگر راز دانان کار آگهان
هوش مصنوعی: آدمها به اسرار و رازها آگاهی نمییابند، مگر اینکه از افرادی که به این رازها واقف هستند، اطلاعات بگیرند.
همه دین پژوه و بتن لاغرانهمه راد مرد و بجان فربهان
هوش مصنوعی: همه کسانی که به جستجوی دین میپردازند و لاغر هستند، مانند رادمردان و کسانی که دارای جان و جسم نیرومندند، هستند.
بگفتار شیرین بکردار نغزبصورت گدایان بمعنی شهان
هوش مصنوعی: با گفتار دلنشین و رفتارهای زیبا، مانند گدایان به زیبایی و شکوه شاهان زندگی کن.
برو بومشان دانش آباد چرخنه از کشور ری نه از اسپهان
هوش مصنوعی: برو به سرزمینهایی که دانش و علم در آنجا رونق دارد، نه اینکه از کشور ری یا اصفهان باشد.
ستاده همه روزه بر شاهراهکه ره برگشایند زی گمرهان
هوش مصنوعی: هر روز در کنار جادهای ایستادهاند که مسافران گمراه بتوانند راه خود را پیدا کنند و بازگردند.