شمارهٔ ۳۰۸
هوش مصنوعی: این شعر به فردی توصیه می‌کند که به خود و توانایی‌های خود توجه بیشتری داشته باشد و از اعتماد به نفس کاذب و خودبزرگ‌بینی پرهیز کند. شاعر به او می‌گوید که به جز خود و خصوصیات خود، به دیگران تکیه نکند، به ویژه در انتخاب رفقا و قضاوت در مورد خود و دیگران. او همچنین به خطرات ناشی از غرور و بزرگ‌نمایی در مورد توانایی‌ها هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که تلاش و کوشش مستمر مهم است، اما نباید فرد به سعی و تلاش خود بیش از حد مطمئن باشد. نهایتاً، توصیه می‌شود که فرد باید به درون خود نگاهی بیندازد و به خودشناسی بپردازد.
کس را مسنج جز بترازوی خویشتنو از کس مرنج نیز بجز خوی خویشتن
هوش مصنوعی: به هیچ کس برای سنجش خود اتکاء نکن و از دیگران نیز جز به خصائل و ویژگیهای خود نرنج.
ای هوشمند سوی رفیقان نظر فکنچونانکه می نظر فکنی سوی خویشتن
هوش مصنوعی: به دوستانت توجه کن، همانطور که به خودت توجه میکنی.
چندین مپوی گرد پزشکان بیخرددر خود بجوی مرهم و داوری خویشتن
هوش مصنوعی: از جستوجو و مشاوره با پزشکان نادان خودداری کن و به جای آن به درون خود مراجعه کن و درمان و قضاوت مناسب خود را پیدا کن.
هان ای ستبر بازوی استیزه کار، هانچندین مباش غره ببازوی خویشتن
هوش مصنوعی: ای کسی که دارای بازوی قوی و نیرومندی، مراقب باش که به قدرت و قوه خود مغرور نشوی.
ترسم که چون پلنگ بافزایش غرورخود را در افکنی تو بنیروی خویشتن
هوش مصنوعی: میترسم که مانند پلنگ، به خاطر افزایش خودبزرگبینیات، خود را در هالهای از نیرنگ و فریب بیاوری.
ای شیر مرد تا بکی از مدح روبهانپیوسته کور مانی از آهوی خویشتن
هوش مصنوعی: ای دلیر، تا چه زمانی به ستایش از حیوانات بیخبر ادامه میدهی و از خودت غافلی همچون آهو که تنها به فکر خودشه؟
همواره می بکوش و تکاپوی کن ولیغره مشو بسعی و تکاپوی خویشتن
هوش مصنوعی: همیشه تلاش کن و کوشش داشته باش، اما فریب نخور به خاطر تلاشها و کوششهای خودت.