شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسالهٔ درد و رنجی که در زندگی‌اش وجود دارد، اشاره می‌کند. او می‌گوید که همیشه در میخانه، احساس غم و خونریزی دارد و نمی‌تواند دنیا را سرزنش کند، چرا که به نظر می‌رسد این درد بخشی از سرنوشت اوست که به نام «گردون» (که به معنای فلک و سرنوشت است) ارتباط دارد. به طور کلی، شاعر با عواطفی از ناامیدی و تقدیر دست و پنجه نرم می‌کند.
زاین خم که همیشه بی می ووارون استمیخانه عیش من چرا پر خون است
هوش مصنوعی: این بیت به این نکته اشاره دارد که در حالی که میخانه همیشه پر از شادی و بینهایت شراب است، چرا عیش و خوشی من به اندازهای دردناک و پر از خون است. به نوعی، شاعر به تضاد بین فضای شاد و سرخوش میخانه و احساسات درونی خودش اشاره می‌کند که ناراحت و غمگین است.
عیبش نکنم گر، دنی و گر، دون استزانروی که نام نحس او گردون است
هوش مصنوعی: اگر دنیا و زندگی‌اش پستی و مشکلاتی داشته باشد، نمیتوانم ایرادی به آن بگیرم، زیرا به خاطر نام بدی که دارد، زندگی را به کامم تلخ کرده است.