شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با واژه‌هایی عمیق اشاره می‌کند که اگر در میکده، جامی با ارزش هزاران جان خود بخواهند، در واقع این جام بی‌ارزش و ارزان است. او به این نکته می‌پردازد که با وجود استفاده از نور و هدایت، برخی هنوز در جهل و تاریکی باقی می‌مانند و می‌تواند اشاره به این داشته باشد که در نهایت، دریافت‌های معنوی و روحانی نمی‌توانند با قیمت مادّی سنجیده شوند.
درمیکده جامی ار بصد جان بخشندالحق که چه بی بها و ارزان بخشند
هوش مصنوعی: اگر در میخانه به من جامی بدهند و از جانم هم بگذرند، به راستی که آن جام هیچ ارزش و بها ندارد.
تا کور شود چشم خضر در ظلماتاز چشمه نور، آب حیوان بخشند
هوش مصنوعی: در تاریکی و بینوری، چشم خضر (سمبل دانش و آگاهی) کور میشود و از چشمه نور، آب زندگی را به او میدهند. به این معنی که در شرایط سخت و ناامیدی، نیازی به نور و آگاهی وجود دارد که زندگی و امید را به انسان برگرداند.