تناجی
میرزا حبیب خراسانی

شمارهٔ ۱۷

می خور که چو نامرد خورد مرد شودوز می رخ زرد، سرخ چون ورد شود
تریاک مکش چرس مخور کز هر دورخ زرد و بدن سست و نفس سرد شود