شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی دو گل سنبل و نرگس اشاره می‌کند که در شب و در حالت خوابیده، حالت خاصی را ایجاد می‌کنند. او به یک راز یا موضوع ناگفته اشاره می‌کند که حالا بیان می‌شود و همچنین به گوهر یا آرزویی که به دست آمده، اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر حالتی عاشقانه و رازآلود دارد.
هر شب که دو سنبل تو آشفته شوددو نرگس نیم مست تو خفته شود
هوش مصنوعی: هر شب که موهای زیبای تو به هم بریزد، دو چشم مست و نازک تو به خواب میرود.
آن مطلب ناگفته ما گفته شودوان گوهر نا سفته تو سفته شود
هوش مصنوعی: هرچه ما ناگفته مانده است، باید بازگو شود و آن ارزش گرانبهایی که به آن توجه نکردهای، باید به دست بیاید.