شمارهٔ ۶۴ - وله

هوش مصنوعی: در این نامه شاعر به معشوق خود می‌نویسد که از قم به سمت یزد در حال سفر است. او به زیبایی و لطافت سخنان معشوقش اشاره می‌کند و ابراز می‌دارد که ارزش و جایگاه او در دلش بسیار بالاست. شاعر تاکید دارد که او نمی‌تواند هدیه‌ای از لطایف برای معشوقش بیاورد، زیرا هرچه که بیاورد، برتر از آن است که تقدیم کند. او همچنین به عرق شراب و ویژگی‌های خوب فردی به نام حسین، که به او عشق می‌ورزد، اشاره می‌کند و از مقام بلند او سخن می‌گوید. در انتها، شاعر از زیبایی‌ها و فضایل معشوق خود ستایش می‌کند و با استفاده از تصاویری زیبا، عشق و ارادتش را ابراز می‌دارد.