شمارهٔ ۸۵ - وله
هوش مصنوعی: سپهسالار اعظم به مرز ری آمد و قضا را تاب نیاورد. ملک حیران است که این داور از کدام سو لشکر را می‌فرستد. شاعر به محبوبش می‌گوید که تو زیبا و رزمجو هستی، چنانکه باید در میدان جنگ حاضر باشی. او به محبوبش توصیه می‌کند که باید زره پوشیده و از موهایش به عنوان زینت استفاد کند. شاعر همچنین هشدار می‌دهد که اگر در جنگ به خطر بیفتد، باید با طلا و زیبایی خود او را یاری کند. محبوب باید از قصر نرود و از فتنه‌ها بپرهیزد. در ادامه، شاعر به زیبایی چهره محبوب اشاره می‌کند که می‌تواند دل‌ها را برباید. در نهایت، شاعر به اسپهد اعظم، که رعب و وحشت از شمشیرش در مملکت بوجود آورده، اشاره می‌کند و از قدرت و نفوذ او در میدان جنگ می‌گوید.
سپهسالار اعظم زد چو اندر مرز ری اردوقضا را تاب شد از تن قدر را رنگ رفت از رو
هوش مصنوعی: سردار بزرگ، هنگامی که در مرز ری اردو زد، قضا و سرنوشت از شدت قدرت و حاکمیت او تاب نیاورد و جلال و شکوه او رنگ باخت.
ملک حیران که این داور زند آیا کدامین دردول پژمان که این لشکر چمد آیا کدامین سو
هوش مصنوعی: این بیت به بیان احساس سردرگمی و کنجکاوی یک شخص میپردازد که نمیداند چه سرنوشتی در انتظارش است. او در تلاش است بفهمد که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد و در کدام سمت باید برود. این احساس عدم اطمینان و جستجوی راه و مقصد، حس انسان معاصر را در مواجهه با ناملایمات و تصمیمات زندگی به تصویر میکشد.
بتِ من ای مهِ اَرمَن برِ جسمِ تو جان‌ها تنغزال‌آسا و شیراوژن سنان‌اندام و جوشن‌مو
هوش مصنوعی: عشق من، ای ماه زیبا، در وجود تو زندگی نهفته است. وجودت به لطافت غزال و زیباییات به قدرت شیر است. اندامت همچون زرهای است که نیرومند و جذاب است.
عنان پیچید باز از نو ز شهر اسپهد خسروتو نیز اقبال‌آسا شو روان اندر رکاب او
هوش مصنوعی: کنار هم مینشیند و دوباره از شهر اسپهد که به نماد قدرت و شگفتی خسرو است، راهی جدید آغاز میشود. تو نیز به سوی خوشبختی و آرامش قدم بردار و در کنار او حرکت کن.
به هر جا بایدش خفتان که ورزد رزم در میدانتواَش بر جسم به از جان زره‌پوشی کن از گیسو
هوش مصنوعی: در هر مکان باید خود را آماده نبرد کنی، چرا که در میدان جنگ، وجود جسمی که زره پوشیده است، کمتر از جان مهم نیست. بنابراین، باید با موهایت مانند زره از خود محافظت کنی.
وگر هنگام پیکارش به شمشیر اوفتد کارشتو بر کف گهربارش بنه تیغ از خم ابرو
هوش مصنوعی: اگر در هنگام نبرد به شمشیر او بیفتد، تو کار او را بر عهده بگیر و با ناز و لطافت، کمر او را در اختیار بگذار.
ولیک ای لعبت سرکش مخیز از کاخ بنشین خوشکز او ار دوست مینووَش نشاید فتنه در مینو
هوش مصنوعی: ای دختر بازیگوش و سرکش، از کاخ خود بیرون نیامده و در آنجا بمان. زیرا اینکه تو در اینجا نیستی، جنگ و فتنهای به وجود میآورد که نباید باشد.
تو با این طلعت شایان چو در اردو کنی جولانربایندت ز مو چوگان چنان کِت از زنخدان گو
هوش مصنوعی: با چهره زیبای خود اگر در میدانی به رقابت بپردازی، بسیاری از دل‌ها به سوی تو جلب میشود، همانطور که از ناز و زیباییات دل‌ها را مجذوب میکنی.
یکی از چشم تو گویا که هی هی اندر این صحراز بخت شاه شد بر ما به پای خویش صید آهو
هوش مصنوعی: چشمان تو به وضوح گویی در این بیابان، بخت شاهی را بر ما نشان می‌دهد که با پای خود، صید آهو می‌کند.
یکی بر قد تو مفتون که بخ بخ اندر این هامونشد از اقبال صدر اکنون معسکر باغی از ناژو
هوش مصنوعی: شخصی تحت تأثیر زیبایی تو قرار گرفته است و همین حالا در این دشت سرسبز از شانس و خوشبختی به آرامش دست یافته و در حال استراحت در باغی است که پر از درختان زیبای ناژو است.
مهین اسپهد اعظم هِزَبر از دودهٔ آدممسالک‌دان ملایک‌دم حقایق‌دان دقایق‌جو
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف مقام و جایگاه انسان از نسل آدم میپردازد. نشان می‌دهد که انسان، به ویژه از نظر روحانی و معنوی، دارای ارزش و اهمیتی بالا است و به نوعی در مسیر رسیدن به حقیقت و درک عمیقتری از وجود خود و کائنات قرار دارد. همچنین اشاره به ریشه مشترک انسانها با ملایک (فرشتگان) دارد و بر پیوندهای معنوی و روحانی انسان تأکید می‌کند.
برایت اندر آن شیرش که از گردان کند سیرشکشیده رعب شمشیرش به گرد مملکت بارو
هوش مصنوعی: در بارویی که دور مملکت را احاطه کرده، تو میبینی که شیر (نماد قدرت و شجاعت) چگونه از گردانندگانش می‌تواند به سیر درآید و ترس ناشی از شمشیرهایش همه جا را میگیرد.