شمارهٔ ۱۰۰ - مطلع ثانی
هوش مصنوعی: این شعر درباره عظمت و شکوه فردی به نام کای باقبال است که به عنوان یک پادشاه و فرمانروا توصیف شده است. او به تایید خداوند و قدرت الهی مجهز است و دنیای او تحت تاثیر قدرت و بزرگیش قرار دارد. تخت و تاج او نمادهای سلطنت و دولت هستند و با ستارگان و آسمان‌ها ارتباط دارند.
در ادامه، اشاره به قدرت او و تأثیرش بر زمین و آسمان می‌شود، به گونه‌ای که دیگران از قدرت او می‌هراسند. او به گونه‌ای توصیف می‌شود که گویا هر چیزی که تحت فرمان اوست به شکوه و عظمت او افزوده می‌شود. در نهایت، شاعر به مقایسه‌ی او با بهشت و جهنم می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که هیچ مکان و وضعیتی نمی‌تواند با عظمت او رقابت کند. این شعر نشان‌دهنده یکتا بودن و شوکت بی‌نظیر او در مقابل سایر پادشاهان و سرداران است.
کای باقبال جهانگیر و ممالک پیمایوی مصور ز رخت معنی تایید خدای
هوش مصنوعی: ای کسی که با خوششانسی به مکانیسمهای جهانی و سرزمینهای گوناگون تسلط داری، چهرهات نمادی از تأیید خداوند است.
تخت از صولت کام تو بود کیوان پویتاج از دولت فرق تو بود فرقدسای
هوش مصنوعی: تخت سلطنت از قدرت و جذبه تو بهوجود آمده و کیوان (مشتری) از نعمت و خوشبختیای که بر سرت هست، تاج را به دوش میکشد.
گرد گوی دم اسبت مه افلاک مسیرگرد نعل سم خنگت گل خورشید اندای
هوش مصنوعی: اطراف گردن اسب تو همچون گوی آسمانی است و مسیر نعلهایش مانند خورشید درخشان و زیباست.
باد باسیر سمند تو یکی بیهده گردعقل با ذوق سلیم تویکی هرزه درای
هوش مصنوعی: باد در کنار سمند تو، بیهوده است و عقل با ذوق صحیح تو نیز در کنار آن بیمعنا می‌شود.
هرشب از سهم کیی کاخ شکوهت مریخپرد از خواب چنان کش شکند طاق سرای
هوش مصنوعی: هر شب از سهم کیهانی، کاخ زیبای تو مانند مریخ از خواب بیدار می‌شود، چنان که گویی طاق خانه را میشکند.
هردم از رعب کله گوشه قدرت کیوانبجهد از جای چنان کش گسلد بند قبای
هوش مصنوعی: هر لحظه، از ترس و هیبت قدرت کیوان، تکیهگاه خود را رها می‌کند و مانند این است که بند لباسش را میکشد و میافتد.
کلک بشکست قضا دفتر پیچید قدرهربلد را که شد اخلاق تو فرمان فرمای
هوش مصنوعی: قضا و قدر در هم ریخت و سرنوشت هر کس را به دست اخلاق تو سپرد.
مهر خاور را در محضر تو سر برسنگجند اختر را درکشور تو پا درلای
هوش مصنوعی: در حضور تو، خورشید خاور را به زمین میکوبم و ستارههای شب را در سرزمین تو به پا میگذارم.
کیست فردوس که نبود بر بزمت مدهوشچیست دوزخ که نماند گه رزمت دروای
هوش مصنوعی: کیست که در بهشت مست نکرده باشد؟ و چه کسی است که در آتش دوزخ نمیسوزد؟
ابر اگر با تو رود اوج بگو باد مسنجبحر اگر با تو زند موج بگو آب مسای
هوش مصنوعی: اگر ابر به همراه تو به آسمان برود، به او بگو که باد همراهت نباشد. و اگر دریا با تو امواجش را به حرکت درآورد، به او بگو که آب در نوسان است.
تا موالید سه و عقل ده و ارکان چاربر درت هفت فلک یک جهتی پشت دوتای
هوش مصنوعی: تا زمانی که سه چیز به دنیا آید، عقل به ده برسد و چهار رکن در کنارت باشد، هفت آسمان به یک سمت و پشت دو تا باشد.