شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و جذابیت معشوقه‌ای است که شاعر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او به زیبایی چهره و اندام این معشوقه اشاره می‌کند و احساسات شدید خود را توصیف می‌کند. شاعر از غم و شورش درونی‌اش سخن می‌گوید و به بی‌تابی ناشی از عشق و جذابیت‌های شیرین و دلربای معشوق می‌پردازد. او همچنین از بی‌نهایت بودن احساساتش و تاثیر عمیق چهره و جذابیت معشوق بر زندگی‌اش صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر به نوعی سرخوشی و حالت مستی اشاره می‌کند که همچنان در اثر عشق به وجود آمده است.
تسکین خاطر آورد آن روی مهوشمیاللعجب که جوش برد از دل آتشم
هوش مصنوعی: تصویر زیبای چهره محبوبم باعث آرامش قلبم میشود، چه شگفتانگیز که این زیبایی توانسته آتش عشق را در دلم خاموش کند.
گر ابروی کمان تو سازد هزار صیدگوید که کم نگشته خدنگی ز ترکشم
هوش مصنوعی: اگر ابروی کمان تو هزار شکار کند، بگو که تیری از کمان من کم نشده است.
قدّت به ناز دل برد و رخ به عشوه جانبیچاره من که غارتی این کشاکشم
هوش مصنوعی: قدت به زیبایی جلوه می‌کند و چهرهات به طرز دلربایی است، اما منِ بیچاره در این کشاکش و جذبهات به غارت رفتهام.
هردم به دیده صورت زلفت کنم خیالنقشی بر آب میزنم از بس مشوشم
هوش مصنوعی: هر لحظه با دیدن چهره و زلف تو، تصاویری در ذهنم نقش میبندد که مانند تصویر روی آب زودگذر و ناپایدار هستند. اینقدر دلم آشفته و نگران است که این تصاویر برایم بیمعنا میشوند.
خال و خط و لب و ذقن و زلف و عارضتهر یک دو چاره کرده به سودای این ششم
هوش مصنوعی: درباره زیباییهای تو، هر یک از نشانهها و ویژگیهایت، راهی دوگانه برای فریب دادن و جذب کردن دلها ایجاد کرده است.
من صرع‌دار عشقم و نشگفت ای پریگر پیش ابروان هلالیت در غشم
هوش مصنوعی: عشق من همچون بیماری سختی است و ای پری زیبا، اگر در برابر ابروهای هلالیات در عصبانیت باشم، چه کنم؟
جیحون شراب چیست که با چشم آن نگارمن می نخورده مستم و بی‌باده سرخوشم
هوش مصنوعی: جیحون، نوعی شراب است که با نگاه معشوقم مرا مست کرده و بدون نیاز به نوشیدنی نیز خوشحال و شاداب هستم.