غزلیات

شمارهٔ ۱

بس که دیدم همه سو آن بت هرجائی را

شمارهٔ ۲

شرف دهد چو نگارین من دبستان را

شمارهٔ ۳

هر شبی کآن پسر از مهر به تمکین من است

شمارهٔ ۴

مطرب از وصف لبت تا که بیانی دارد

شمارهٔ ۵

هی سر زلف خون آن شوخ پری زاده زند

شمارهٔ ۶

چشمت به تیر غمزه دلم را نشانه کرد

شمارهٔ ۷

دلت آن به که به هم چشمی چشم تو نکوشد

شمارهٔ ۸

ای ماه گلت را مگر از زهره سرشتند

شمارهٔ ۹

کیست آن لعبت مغرور که رعناست زبس

شمارهٔ ۱۰

آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش

شمارهٔ ۱۱

دوش در خواب همی خنجر جانان دیدم

شمارهٔ ۱۲

تسکین خاطر آورد آن روی مهوشم

شمارهٔ ۱۳

کی دست ز دامنت بدارم

شمارهٔ ۱۴

شیخ محرم شو وز آن مغبچه پیمانه بزن

شمارهٔ ۱۵

رخ ندانم که بود نازک و سیمین‌تر از این

شمارهٔ ۱۶

ای ترک جفاپیشه لختی به وفا دم زن

شمارهٔ ۱۷

ای ورق عشق تو دفتر آیین من

شمارهٔ ۱۸

نبود به میگساری عیبی به غیر مستی

شمارهٔ ۱۹

گرچه ز دشمنی همی درپی کشتن منی

شمارهٔ ۲۰

بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئی