شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی محبوبی است که شاعر به آن اشاره می‌کند. شاعر با بیانی دلنشین از جذابیت و دلربایی معشوقش سخن می‌گوید و به تأثیر آن بر روح و قلب خود می‌پردازد. او از زلف‌های معشوق و زیبایی‌اش می‌گوید که زندگی عاشقان را تحت تأثیر قرار داده و می‌خواهد بگوید که هیچ‌کس نمی‌تواند مانند او جذاب باشد. همچنین، شاعر به رابطه‌اش با معشوق و آرزوهایش اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق و زیبایی آنقدر باارزش است که باید برای آن جان نیز خرید. در انتها، شاعر به فرآیند جستجوی زیبایی در شب و فضای تاریک اشاره می‌کند که نیازمند هم‌زمانی دو جلوه زیباست: چهره محبوب و نور ماه.
بر بوی آن دلارام طبعم گرفته خوئیکز خیل ماهرویان من قانعم ببوئی
هوش مصنوعی: من از عطر آن دلبر آرامش یافتهام، به طوری که از زیباییهای دیگران راضی هستم و فقط به بوی او قانع شدهام.
ای شانه از دو زلفش چنگ هوس رها کنکاینجاست عمر عشاق بسته بتار موئی
هوش مصنوعی: ای شانه، از زلف او رها شو و همچنان در بند هوس نباش، زیرا اینجا زندگی عاشقان به تار موی او وابسته است.
زین سان که شکل قدّت در چشم من نشستههرگز چنین نخیزد سروی کنار جوئی
هوش مصنوعی: هرگز در کنار جوی، درختی به زیبایی و ظرافت تو رشد نخواهد کرد. زیبایی و قامت تو در نظرم آنقدر خاص است که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.
صد تن بکوی خَمّار شد خاک از قدح خوارتا قرعهٔ سعادت سازد که را سبوئی
هوش مصنوعی: در جایی شلوغ و پرجنب و جوش، مردم بسیاری از نوشیدنیها مینوشند و سرمست هستند. این وضعیت باعث میشود که فرصتی برای انتخاب شایسته و خوشاقبالی به وجود بیاید، تا کسی بتواند از میان آن همه جمعیت برگزیده شود و به مقام یا ثروتی دست یابد.
با آفتاب رویت ماه چهارده تافتبنگر ز سست عقلی دارد چه سخت روئی
هوش مصنوعی: با تابش آفتاب چهرهات، ماه کامل بهخوبی میدرخشد. حالا به این فکر کن که این عقل چه سختیهایی دارد که نمی‌تواند مانند تو روشن باشد.
جز من که می‌تواند بوست بجان خریدنکاین لقمه از بزرگی گیرد به هر گلوئی
هوش مصنوعی: تنها من هستم که میتوانم بوسهات را با تمام جانم بخرم، چون این لقمهی محبت از بزرگیاش برای هر گلوئی اندازه نیست.
اندر شبان تاریک جیحون دو چیز خواهدهم روی ماهتابی هم ماهتاب روئی
هوش مصنوعی: در شبهای تاریک جیحون، دو چیز به چشم میآید: یکی نور ماه که میتابد و دیگری صورت زیبا و درخشان که مانند نور ماه جلوهگر است.