شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به مدح یک شاه و بزرگوار اشاره دارد که شاعر در آن خود را برتر از دیگران در هنر سخن سرایی می‌داند. شاعر از زیبایی و سخاوت شاه نقل می‌کند و به مدت بیست سال است که او را می‌ستاید. او همچنین به مقایسه ارزش خود با دیگران می‌پردازد و تأکید می‌کند که علی‌رغم این که مورد بی‌مهری قرار گرفته، اگر به او کمکی شود، می‌تواند شایستگی‌های بیشتری را نشان دهد. در پایان، شاعر از غم خود در مقابل خوبی‌هایی که در دیار دیگران وجود دارد، شکایت می‌کند و به دنبال توجه و کمک شاه است تا بتواند از مراتب بالاتری برخوردار شود.
ای شهنشاهی که از یمن ثنای ذات تودرسخاو درسخن زامثال و اقران برترم
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که در مدح و ستایش تو، سخنوران و شاعران دیگر را پشت سر گذاشتهام.
از طفیل مدح خسرو وکش بقای خضر بادبا صمیری صاف تر زآئینه اسکندرم
هوش مصنوعی: به برکت ستایش شاه و به کمک او، ممکن است زندگی و جاودانگی خضر (نماد زندگی جاوید) همواره باشد، و در عین حال، وجودی شفافتر از آینه اسکندر (نماد قدرت و عظمت) یافت شود.
بیست سالست اینکه درصد دفترت گفتم مدیحلیکن ازگنجو رشه نی نام دریک دفترم
هوش مصنوعی: حدود بیست سال است که در دفتر تو مدح و سخنانی نوشتم، اما از گنجینه خموشی و راز، هیچ نامی در یک دفترم ثبت نشده است.
یا ملک را سیم وز ریش از کفاف ملک نیستیا که من نزد ملک بی‌قدر چون سیم و زرم
هوش مصنوعی: در دنیای نیکان و بزرگان، ثروت و وسعت با حقیقت و ارزش واقعی شخصیت سنجیده نمیشود. ممکن است من در نظر پادشاه هیچ ارزشی نداشته باشم، حتی اگر ثروتی قابل توجه داشته باشم. ارزش انسان به داراییاش نیست، بلکه به شخصیت و دستاوردهایش بستگی دارد.
نی ملک با کان وگوهر دشمنی دارد بطبعزان مرا راند همی کز طبع کان گوهرم
هوش مصنوعی: غیرت و قدرت طبیعت در من باعث شده است که با دنیای مادی و بیارزش دشمنی داشته باشم؛ همچنان که ملک واقعی با خاک و گوهر کمارزش خصومت دارد. به همین دلیل، من نیز از طبیعت خود دور میشوم.
لیک اگر یکقطره درجیحون چکد ازجود شاهبنگری کز در بیضا رشک بحر اخضرم
هوش مصنوعی: اما اگر یک قطره از بخشش پادشاه بر زمین بیفتد، خواهی دید که درباید از حسادت به دریاهای سبز به آن قطره نگاه می‌کند.
ثلث نواب ار بدین مداح بوابت رسدربع مسکون تنگ گردد ازشرف برپیکرم
هوش مصنوعی: اگر سه نفر از نواب، این مداحی را بشنوند، ربع مسکونی به تنگی میآید و این به خاطر بزرگی و شرفی است که بر قامتم میزند.
حالی ای سلطان جم اورنگ فرما همتیتاکه باج از تاج کی گیرد شکوه افسرم
هوش مصنوعی: ای سلطان، حالا که در اوج قدرت هستی، تلاش کن تا کسی نتواند باج و خراجی از تو بگیرد و خود را با شکوه و عظمت افسران نشان دهی.
تا به کی پیچم ز غم کآخر چرا در هر دیارمردم از شه می‌خورند و بنده از خود می‌خورم
هوش مصنوعی: تا کی باید از غم و اندوه فرار کنم؟ چرا مردم در هر جا از خوشیهای زندگی لذت میبرند، اما من همواره درگیر خودم هستم و نمیتوانم شاد باشم؟