شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی‌های معشوق خود صحبت می‌کند و از او می‌خواهد که عطری از شکر، خوشه‌ای عنابی و دانه‌ای را به او بدهد. او همچنین به زیبایی‌های بدن معشوق اشاره می‌کند و درخواست می‌کند که زیبایی‌های او را به خود هدیه دهد. به طور کلی، شعر حاوی تمجید از زیبایی و خواسته‌ها و آرزوهای عاشقانه است.
عطّار پسر شکر ز مرجانم دهعنّابی از آن لبان خندانم ده
هوش مصنوعی: عطارد، که نوعی سنگ قیمتی و زیباست، را از شکر و مرجان برای من بیاورد و از لبان خندانم، انبوهی میوه عنابی بخواهید.
به دانه بهل به زنخدانم بخشبردار سپستان و دو پستانم ده
هوش مصنوعی: به دانه بهل به زنخدانم، یعنی با دانه‌ای لطیف و زیبا بر روی گردنم، زینت بگذارید. سپستان و دو پستان و دو پستانم ده، به این معناست که بر اساس زیبایی و ظرافت، از نعمتهای زندگی و لذایذ آن بهرهمندم.