رباعیات

شمارهٔ ۱

رندان به فضایل مسپاسید مرا

شمارهٔ ۲

خیز ای حبشی‌موی و فرنگی‌آداب

شمارهٔ ۳

این مقبره کش آیت ظل اللهی است

شمارهٔ ۴

جیحون که بهره میکده میخواری اوست

شمارهٔ ۵

بر خاوری از تیر و زحل چاکری اَست

شمارهٔ ۶

بی ذکر علی صومعه و دیری نیست

شمارهٔ ۷

مفتی ز میِ مفت در انکار نبود

شمارهٔ ۸

امروز ملک‌زادهٔ ضَرغام‌نَبَرْد

شمارهٔ ۹

لیمو ز لبت چو شکّرِ ناب شود

شمارهٔ ۱۰

حاجی که ز ساز عیش سوزی نخرد

شمارهٔ ۱۱

سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرود

شمارهٔ ۱۲

شهزاده نادر آن وحید همه شهر

شمارهٔ ۱۳

خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزش

شمارهٔ ۱۴

دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارش

شمارهٔ ۱۵

آن شوخ که زد شرر به جان‌ها خشمش

شمارهٔ ۱۶

شهزاده محمد ای شه شیر مصاف

شمارهٔ ۱۷

آن مرد شریف نام مردود کثیف

شمارهٔ ۱۸

ای فرق تو را تاج تفاخر به فرق

شمارهٔ ۱۹

آن چای که چون خور دهد از جام شعاع

شمارهٔ ۲۰

زاهد چه پی کوثر و زمزم گردم

شمارهٔ ۲۱

تا کی دم پستی و بلندی بزنیم

شمارهٔ ۲۲

عمری به جهان چو پایکوبی کردم

شمارهٔ ۲۳

دلّاک پسر نگار مه پیکر من

شمارهٔ ۲۴

عطّار پسر شکر ز مرجانم ده

شمارهٔ ۲۵

گویند به معراج که امری‌ست جلی

شمارهٔ ۲۶

گر رسته شوی جنت و کوثر خواهی