غزل شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و مشکلات آن صحبت می‌کند. شاعر عشق معشوق را به عنوان امری آسمانی و جاودانی توصیف می‌کند که بدون آن زندگی پر از غم و اندوه است. او بیان می‌کند که دستیابی به شادی ممکن نیست زیرا غم عشق همیشه در کنار اوست. زیبایی معشوق به قدری است که باعث خرابی و ناآرامی دنیا می‌شود. همچنین به احساسات درونی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق برایش گرانبهاست، حتی اگر در انتظار وصال بماند. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که دریافت عشق ممکن است سخت باشد، اما ارزش آن بیش از هر چیز دیگری است.
عشق تو قضای آسمانستوصل تو بقای جاودانست
هوش مصنوعی: عشق تو حکمتی است از آسمان و نزدیکیت به تو، ماندگاری و ابدیت را به همراه دارد.
آسیب غم تو در زمانهدور از تو بلای ناگهانست
هوش مصنوعی: غم تو همچون بلای ناگهانی در زمانهای که دور از تو هستم، به من آسیب میزند.
دستم نرسد همی به شادیتا پای غم تو در میانست
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به شادی دست یابم، زیرا غم تو همواره در کنارم قرار دارد.
در زاویهای چین زلفتصد خردهٔ عشق در میانست
هوش مصنوعی: در گوشههای تاب زلف تو، نشانههای زیادی از عشق وجود دارد.
این قاعده گر چنین بماندبنیاد خرابی جهانست
هوش مصنوعی: اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، زمین و همه چیز در آن رو به ویرانی خواهد رفت.
با حسن تو در نوالهٔ چرخرخسارهٔ ماه استخوانست
هوش مصنوعی: با زیبایی تو، چهرهٔ ماه به باغچهٔ زمین شباهت دارد.
وز عافیتی چنین مروحدر عشق تو عمر بس گرانست
هوش مصنوعی: عشقت به من آرامشی بخشیده که عمرم را بسیار ارزشمند کرده است.
با آنکه نشان نمی‌توان دادکز وصل تو در جهان نشانست
هوش مصنوعی: با اینکه نمی‌توان نشانی از وصل تو در دنیا پیدا کرد، اما عشق تو در همه جا حس می‌شود.
دل در غم انتظار خون شدبیچاره هنوز در گمانست
هوش مصنوعی: دل به خاطر نگرانی و انتظار به شدت ناراحت و داغان شده، اما هنوز در باور خود منتظر است.
گفتم که به تحفه پیش وعده‌اشجان می‌نهم ار سخن در آنست
هوش مصنوعی: میگویم اگر صحبت در مورد وعدهاش باشد، با کمال میل جانم را برای اهدای هدیهای به او میدهم.
دل گفت که بر در قبولشهرچه آن نرود به دست جانست
هوش مصنوعی: دل گفت: هر چیزی که به دست آوردن عشق او ممکن نیست، در واقع به جان و روح انسان وابسته است.
بازار سپید کاری تواکنون به روایی آنچنانست
هوش مصنوعی: بازار فعالیت و کار تو اینقدر پررونق و شناختهشده است که همه دربارهاش صحبت میکنند.
کانجا سر سبز بی‌زر سرخچون سیم سیاه ناروانست
هوش مصنوعی: جایی که سبز و دلنشین است، مانند زر سرخ و همچون سیم سیاه، آرامش و زیبایی خاصی دارد.
زر بایدت انوری وگر نیستغم خور که همیشه رایگانست
هوش مصنوعی: اگر طلا و ثروت داری، به آرامش و خوشحالی بپرداز، ولی اگر نداری، نگران نباش، چون خوشبختی حقیقتاً بیهزینه است و همیشه در دسترس است.
بی‌مایه همی طلب کنی سودزان گاهی سود و گه زیانست
هوش مصنوعی: بدون داشتن سرمایه و توانایی، چگونه میخواهی از چیزی بهرهمند شوی؟ گاهی نتیجهاش سود است و گاهی زیان.