غزل شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره عشق و زیبایی معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که عشق تو به دل زینتی می‌بخشد و دیدار تو برای چشم ارزشمند است. تیر نگاه‌های تو اگرچه دردناک است، اما در مسیر عشق کمتر از آن می‌توان عذر خواست. شاعر همچنین به وفاداری و دلبستگی اشاره می‌کند و می‌گوید که دل برای تو مانند مادری مهربان است. در نهایت، شاعر به احساس جدایی و هجران اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در دوری، یاد تو بر دل سایه می‌افکند.
عشق تو دل را نکو پیرایه‌ایستدیده را دیدار تو سرمایه‌ایست
هوش مصنوعی: عشق تو زینت دل است و دیدن تو برای چشم، ارزش و سرمایه ای به شمار میآید.
تیر مژگان ترا خون ریختندر طریق عشق کمتر پایه‌ایست
هوش مصنوعی: این جمله اشاره به این دارد که نگاه زیبا و تیر مژگان تو در عشق، باعث ایجاد درد و رنج کمتر از آن چیزی است که انتظار میرود یا تاکنون تجربه شده است. به عبارتی، زیبایی و جذابیت تو ممکن است تأثیر شدیدی نداشته باشد و رنج ناشی از عشق به طور کمتری احساس شود.
از وفا فرزند اندوه ترادل ز مادر مهربانتر دایه‌ایست
هوش مصنوعی: از صداقت و وفاداری، فرزندی از غم به وجود میآید و دل انسان به اندازهای مهربان است که از محبت مادر نیز فراتر میرود.
بنده گشت از بهر تو دل دیده راگرچه دل را دیده بد همسایه‌ایست
هوش مصنوعی: من برای تو به بندگی درآمدم، حتی اگر دل را ببینم، دل خودم عند از همسایهام است.
زان مرا وصلت به دست هجر دادکز پی هر آفتابی سایه‌ایست
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که از آن لحظهای که از عشق محبوب دور افتادم، به خاطر ناچاری این جدایی را تحمل کردهام. به دنبال هر روشنی (آفتاب) که برسم، همیشه سایهای از غم و اندوه در کنار آن وجود دارد.