غزل شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و عشق می‌پردازد. شاعر از جمال و جذابیت معشوقه‌اش سخن می‌گوید و به تأثیر آن بر دل و زندگی‌اش اشاره می‌کند. او به عمق عشق و وفاداری‌اش اشاره کرده و بیان می‌کند که وفای واقعی زمان زیادی را می‌طلبد. در عین حال، شاعر از غم و درد ناشی از دوری نیز سخن می‌گوید و به امید به وصل و عشق دوباره اشاره می‌کند. در پایان، به زیبایی لب و موهای معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که مراقب خود باشد.
جمالت بر سر خوبی کلاهستبنامیزد نه رویست آن که ماهست
هوش مصنوعی: زیبایی تو، با کلاهی از خوبی بر سر دارد، نه به خاطر چهرهات، بلکه به خاطر ماهی که در وجودت نهفته است.
تویی کز زلف و رخ در عالم حسنترا هم نیم شب هم چاشتگاهست
هوش مصنوعی: تو آنی که زیبایی و جذابیتت در دل شب و هنگام صبح فرقی ندارد.
بسا خرمن که آتش در زدی باشهنوزت آب خوبی زیر کاهست
هوش مصنوعی: بسیاری از خوشبختیها و نعمتها را که خودت به دست آوردی، ممکن است بر اثر بیدقتی و ناپختگی نابود کنی؛ اما هنوز هم فرصت خوبی در دسترس توست که میتوانی از آن بهره ببری.
پی عهدت نیاید جز در آن راهکز آنجا تا وفا صد ساله راهست
هوش مصنوعی: به توفیق و وفای خود از راهی میآیم که برای آن صد سال انتظار کشیدهام.
ز عشوت روز عمرم در شب افتادوزین غم بر دلم روز سیاهست
هوش مصنوعی: از عشق تو، روزهای عمرم به شب تبدیل شده و به خاطر این ناراحتی، در دلم روزهای تیره و تار حاکم شده است.
پس از چندی صبوری داد باشدکه گویم بوسه‌ای گویی پگاهست
هوش مصنوعی: بعد از مدتی انتظار ممکن است بگویم که بوسه‌ای مثل صبح زود است.
شبی قصد لبت کردم از آن شبسپاه کین چشمت در سپاهست
هوش مصنوعی: یک شب تصمیم گرفتم به لبت نزدیک شوم، اما چشمان تو به قدری زیبا و دلرباست که مانند سپاهی من را احاطه کرده است.
به تیر غمزه مژگانت انوری رابکشتند و برین شهری گواهست
هوش مصنوعی: به دلیل زیبایی و جذابیت نگاه تو، بسیاری از دلها تحت تأثیر قرار گرفته و عاشق شدهاند. این یک واقعیت در میان مردم است.
لبت را گو که تدبیر دیت کنسر زلفت مبر کو بی‌گناهست
هوش مصنوعی: به لبانت بگو که مواظب باشند و از پیچ و تاب زلفت دور نمانند، زیرا که بیگناه و بیخطرند.