غزل شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات longing (اشتیاق) و آرزو برای باهم بودن را بیان می‌کند. او به یاد لحظات شیرین و نزدیک شدن به معشوق می‌افتد و از دلشوره و درد جدایی صحبت می‌کند. او به احتمال دیدار دوباره در خواب و لحظه‌ای که سر به زیر زلف معشوق می‌گذارد، اشاره می‌کند و از احساساتی مانند دل شکستگی و وسوسه عشق می‌گوید.
باز کی گیرم اندر آغوشتکی بیارم به دست چون دوشت
هوش مصنوعی: دوباره کی میتوانم در آغوشت قرار بگیرم و همچون دستانت، تو را به دست آورم؟
هرگز آیا به خواب خواهم دیدیک شبی دیگر اندر آغوشت
هوش مصنوعی: هرگز نمیدانم آیا باز هم شبی را در آغوش تو خواهم گذراند.
تا بدیدم به زیر حلقهٔ زلفحلقهٔ گوش بر بناگوشت
هوش مصنوعی: وقتی که به زیر آن حلقهٔ مو نگاه کردم، با شنیدن صدا و نغمهٔ عاشقانهاش، احساس کردم که به عمق وجودم نفوذ کرده است.
گشت یکبارگی دل ریشمحلقهٔ گوش حلقه در گوشت
هوش مصنوعی: یکباره دل من به شدت دلبسته شد، مانند حلقهای که به گوش آویزان میشود.