غزل شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و درد عمیق عشق اشاره دارد. شاعر از وفای یار صحبت می‌کند که به او وفا نمی‌کند و در عوض، او همیشه به دور یار می‌چرخد. همچنین از جدایی و سختی‌ها می‌گوید که همواره با او هست و شب و روز بر اثر این غم رنج می‌کشد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه انسان‌ها در عشق دچار مشکل و رنج می‌شوند.
یار گرد وفا نمی‌گرددحاجتی زو روا نمی‌گردد
هوش مصنوعی: دوست وفادار نمیشود و هیچ خواستهای از او برآورده نمیشود.
ما به گرد درش همی گردیمگرچه او گرد ما نمی‌گردد
هوش مصنوعی: ما دور او میچرخیم، هرچند او به دور ما نمیچرخد.
یک زمان صحبت جدایی یاراز بر ما جدا نمی‌گردد
هوش مصنوعی: مدتی است که صحبت جدایی از محبوب از ذهن و دل ما بیرون نمیرود.
هیچ شب نیست تا ز خون جگربر سرم آسیا نمی‌گردد
هوش مصنوعی: هیچ شبی نیست که احساس درد و رنج در دل من به شدت نباشد و آرامش نداشته باشم.
مبتلاام به عشق و کیست که اوبه غمش مبتلا نمی‌گردد
هوش مصنوعی: من به عشق دچار شدم و چه کسی را میشناسید که به غم آن عشق گرفتار نشود؟