غزل شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی از رابطه دوستانه اشاره می‌کند که در آن باید صداقت و احترام متقابل وجود داشته باشد. او می‌گوید که عاشقش، با هر کسی ارتباط دارد و این برای او دردناک است. شاعر از ناز و زیبایی معشوق صحبت می‌کند، اما در عین حال تاکید می‌کند که این ناز و زیبایی باید به محلی درست وابسته باشد. در نهایت، او به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و نگران این است که آیا عشق معشوقش، او را آسیب خواهد رساند یا خیر.
یار با هرکسی سری داردسر به پیوند من فرو نارد
هوش مصنوعی: یاری که با هر کسی رابطهای دارد، سرش را برای پیوند و نزدیکی به من خم نمیکند.
این چنین شرط دوستی باشدکه بخواند به لطف و بگذارد
هوش مصنوعی: برای دوستی، این گونه لازم است که با مهربانی صحبت کند و از کنار خطاها بگذرد.
دل و جانم به لابه بستاندپس به دست فراق بسپارد
هوش مصنوعی: دل و جانم به شدت خواهان توست، اما به خاطر جدایی، آن را به دست تقدیر میسپارم.
ناز بسیار می‌کند لیکننیک بنگر که جای آن دارد
هوش مصنوعی: زیادهخواهی و نازکردن او زیاد است، اما با دقت نگاه کن که این رفتار برای او مناسب است یا نه.
جان همی خواهد و کرا نکندکه به جانی ز من بیازارد
هوش مصنوعی: دل انسان همواره خواهان زندگی و عشق است و هرگز دوست ندارد که کسی با آزار به او صدمه بزند.