غزل شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و ناراحتی ناشی از دوری از یار صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که کار و زندگی‌اش تنها به خاطر نبود یار بی‌معنا شده و فقط غم فراق او را آزار می‌دهد. او به شدت به این دوری احساس درد می‌کند و به نوعی زندگی‌اش به خاطر این جدایی متوقف شده است. شاعر همچنین به چالش‌های بیان عشق و دلتنگی‌اش اشاره می‌کند و از این می‌نالد که چگونه این احساسات او را تحت فشار قرار داده‌اند. در نهایت، او از یار می‌خواهد که اگر دلی برای او می‌تپد، این احساس را انکار نکند.
تا کار مرا وصل تو تیمار نداردجز با غم هجر تو دلم کار ندارد
هوش مصنوعی: تا زمانی که به تو وصل نشوم، هیچ چیزی نمیتواند حالم را خوب کند و دلم فقط به خاطر جدایی تو غمگین است.
بی‌رونقی کار من اندر غم عشقتکاریست که جز هجر تو بر بار ندارد
هوش مصنوعی: کار من در غم عشق تو، بیحالی و بیجدیتی است که هیچچیز جز دوری تو بر دوش من نمیگذارد.
دارد سر خون ریختنم هجر تو دانیهجر تو چنین کار به بیگار ندارد
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو، باعث شده که من در غم و اندوه غرق شوم. این جدایی آنقدر سخت است که هیچ کار دیگری نمیتواند این احساس را کاهش دهد.
گویی که ندارد به تو قصدی تو چه دانیاین هست غم هجر تو نهمار ندارد
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که او به تو فکر نمیکند، اما تو چه میدانی؟ این درد جدایی از تو هیچ تلاشی برای پنهان کردن ندارد.
با هجر تو گفتم که چه خیزد ز کسی کواز گلبن ایام نه گل خار ندارد
هوش مصنوعی: با دوری تو، به این فکر افتادم که چه حالتی میتواند داشته باشد کسی که از باغ زندگی جز گلهای زیبا، هیچ چیز دیگری ندارد و فقط خارها را تجربه می‌کند.
گفتی که چو دل جان بده انکار نداریجانا تو نگوییش که انکار ندارد
هوش مصنوعی: تو گفتی وقتی دل و جان را فدای عشق کنم، هیچگونه سرپیچی از آن ندارم. اما جانا، تو هم نگو که از آن هیچ انکاری وجود ندارد.
چون می‌ننیوشد سخن انوری آخریک ره تو بگو گفت ترا خوار ندارد
هوش مصنوعی: وقتی که کلام انوری به دل نمینشیند، تو یک بار بگو، صحبت تو در نظر دیگران بیاهمیت نیست.