غزل شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع هجران و صبر در برابر مشکلات و دوری از معشوق می‌پردازد. او به خود و دیگران توصیه می‌کند که صبر کنند، زیرا تمام دردها و خوشی‌ها به مرور زمان سپری می‌شوند. شاعر به زیان‌های ناشی از عشق و دلتنگی اشاره کرده و تأکید می‌کند که باید از قضاوت درباره نیکی و بدی به‌خاطر نگذشت زمان خودداری کرد. او همچنین به ناپایدار بودن دنیا و اینکه همه چیز به مرور زمان از بین می‌رود، اشاره می‌کند و از یادآوری معشوق در دل خود صحبت می‌کند، در حالی که بر اهمیت صبر تأکید دارد.
صبر کن ای تن که آن بیداد هجران بگذردراحت تن چون که بگذشت آفت جان بگذرد
هوش مصنوعی: تحمل کن ای بدن، زیرا این درد و رنج جدایی نیز میگذرد. وقتی که این آفت جان کنار برود، آرامش تو نیز بازخواهد گشت.
خویشتن در بند نیک و بد مکن از بهر آنکزشت و خوب و وصل و هجران درد و درمان بگذرد
هوش مصنوعی: خودت را به خاطر نیک یا بدی در قید و بند نگذار؛ چون که زیبایی و زشتی، پیوند و جدایی، درد و درمان همه گذرا و زودگذر هستند.
روزگاری می‌گذار امروز از آن نوعی که هستکانچه مردم بر خود آسان کرد آسان بگذرد
هوش مصنوعی: زمانهای که از آن صحبت میکنیم، روزهای گذشته را در نظر بگیر که مردم راحتتر از آنچه که باید، از مشکلات و چالشها گذر میکردند. امروز نیز همین اتفاقات در حال رخ دادن است.
تا در این دوری ز داروی و ز درمان چاره چیستصبر کن چندان که این دوران دونان بگذرد
هوش مصنوعی: در دوران جدایی و بیدرمانی، چه راهی جز صبر کردن وجود دارد؟ پس بهتر است که صبر کنی تا این دوره سختی و رنج به پایان برسد.
گرچه مهجورم تن اندر درد هجران کی دهمروزی آخر یاد ما بر یاد جانان بگذرد
هوش مصنوعی: با اینکه از محبوبم دور هستم و در درد جدایی به سر میبرم، آیا روزی میرسد که یاد ما از یاد محبوب فراموش شود؟
گرچه در پیمان تست این دم چنان غافل مباشکین جهان مختصرآباد ویران بگذرد
هوش مصنوعی: اگرچه در این لحظه به پیمان تو وابستهام، از غفلت دور باش، زیرا این جهان که به ظاهر آباد است، در نهایت ویران خواهد شد.
ماه‌رویا تکیه بر عشق من و خوبی خویشبس مکن زیرا که هم این و هم آن بگذرد
هوش مصنوعی: عزیزم، بر عشق من و زیبایی خود تکیه نکن، زیرا هر دوی اینها روزی از بین می‌رود.
شرم دار آخر که هردم الغیاث انوریتازه بر سمع بزرگان خراسان بگذرد
هوش مصنوعی: شرم کن که هر لحظه، صدای کمک درخواست کردن انوری به گوش بزرگان خراسان میرسد.