غزل شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و غم ناشی از آن است. شاعر بیان می‌کند که زیبایی معشوق باعث شرم و خجالت او می‌شود و غم عشق در دلش جای می‌گیرد. او از دردهای ناشی از این عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که عشق و شوق به معشوق حتی زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است. شاعر به دلتنگی و آرزوی بوسه‌ای از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق به مراتب بیشتر از آنچه که او فکر می‌کند زحمات و دردها دارد، و در نهایت، حتی یک بوسه هم می‌تواند به این دردها دامن بزند.
حسنش از رخ چو پرده برگیردماه واخجلتاه درگیرد
هوش مصنوعی: زیبایی او مانند ماهی است که پرده از چهرهاش کنار زده شده و این پدیده باعث شرم و خجالت من می‌شود.
چون غم او درآید از در دلصبر بیچاره راه برگیرد
هوش مصنوعی: زمانی که غم او وارد دل شود، صبر بیچاره دیگر جایی برای خود نخواهد داشت و کنار میرود.
شاهد جانم و دلم غم اوستکین به پا آرد آن ز سر گیرد
هوش مصنوعی: عشق تو در وجودم چنین است که در عین شادابی و زیبایی، دلم همیشه غم تو را حس می‌کند و این احساس با شدت و فشار در من وجود دارد.
عشق عمرم ببرد و عشوه بدادتا ببینی که سر به سر گیرد
هوش مصنوعی: عشق تمام عمرم را گرفت و با جذابیتش مرا به خود جلب کرد تا ببینی که چگونه بدون هیچ تردیدی به سراغ آن میروم.
دل همی گویدم به باقی عمربوسه‌ای خواه بو که درگیرد
هوش مصنوعی: دل می‌گوید که در باقی عمرم، دلم میخواهد بوسه‌ای داشته باشم که در آن عشق و شیدایی نهفته باشد.
صد غم از عشق او فزون داردانوری گر شمار برگیرد
هوش مصنوعی: انوری می‌گوید که اگر بخواهیم تمام غمها و دردهایی را که از عشق او به دل داریم بشماریم، تعداد آنها بسیار زیاد است. این نشاندهنده عمق احساسات و رنجهایی است که از عشق میکشیم.
گر دهد بوسه‌ای وگر ندهداندر آن صد غم دگر گیرد
هوش مصنوعی: اگر بوسه‌ای به من دهد یا ندهد، در هر صورت دلخوری و غمهای زیادی خواهم داشت.