غزل شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از شدت درد و هجران می‌گوید و اظهار می‌کند که با وجود تمام صبرش، هیچ درمان و راهی برای رسیدن به محبوبش پیدا نمی‌کند. او احساس می‌کند در تاریکی نیاز، هیچ گاه به روشنایی و خوشی نمی‌رسد. همچنین، بیان می‌کند که تلاش‌هایش برای رسیدن به حقیقت و عقل بی‌نتیجه مانده و به محبوبش نمی‌رسد. در نهایت، او به چالش‌های زندگی و ناتوانی در دستیابی به آرامش و شادی اشاره می‌کند و این احساس ناامیدی را در قالب مفهوم طوفان و عدم دسترسی به سرای نجات ابراز می‌نماید.
دردم فزود و دست به درمان نمی‌رسدصبرم رسید و هجر به پایان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: درد من بیشتر شده و به راه حلی نمیرسم، صبرم به پایان رسیده اما فاصله و جدایی ادامه دارد.
در ظلمت نیاز بجهد سکندریخضر طرب به چشمهٔ حیوان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: در دل darkness که نیاز برانگیز باشد، مانند سکندر باید تلاش کرد؛ چرا که شادی و لذت واقعی به چشمهٔ زندگی دست نمییابند.
برخوان از آنکه طعمهٔ جانست هیچ تنآنجا به پای عقل به جز جان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: بخوان از آن کسی که تنها هدف زندگی است. هیچکس در آنجا با عقل خود نمیتواند به جز جانش برسد.
جان داده‌ام مگر که به جانان خود رسمجانم برون شدست و به جانان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: من جانم را فدای رسیدن به معشوق کردهام، اما حالا که جانم از بدنم خارج شده، نمیتوانم به او برسم.
خوانی که خواجهٔ خرد از بهر جان نهادمهمان عقل بر سر آن خوان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که در میهمانیای که با دلیل و خرد به راه افتاده است، افرادی که از دانش و عقل برخوردار نیستند، نمیتوانند به حقیقت و درک کامل آن دست یابند. یعنی کسانی که نادان باشند، نمیتوانند از ثمرات و معناهای عمیق این مهمانی بهرهمند شوند.
گفتم به میزبان که مرا زله‌ای فرستگفتا هنوز نقل به دربان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: به میزبان گفتم که برایم چیزی بفرستد، اما او پاسخ داد که هنوز هیچ خبر یا خوراکی به دربان نرسیده است.
فتراک این سوار به تو کی رسد که خودگردش هنوز بر سر سلطان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: این سوار چگونه میتواند به تو برسد، در حالی که خودش هنوز دورادور در خدمت پادشاه است و به او نمی‌رسد؟
طوفان رسید در غمت و انوری هنوزقسمت سرای نوح به طوفان نمی‌رسد
هوش مصنوعی: طوفان غم به سراغت آمده است، اما هنوز تقدیر خوشبختی مثل نوح به تو نمی‌رسد.