غزل شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و قدرت عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگرچه همواره تلاش می‌کند عشق را پنهان کند و از غم‌های آن فرار کند، اما در نهایت نمی‌تواند از تاثیر عشق و دلبستگی خود فرار کند. زیبایی و جذابیت معشوق به قدری است که کسی نمی‌تواند بدون تاثیر باقی بماند و عشق، در عمق دل و جان نفوذ می‌کند.
با روی دِلَفروزت سامان بنمی‌ماندبا زلف جهان‌سوزت ایمان بنمی‌ماند
هوش مصنوعی: با زیبایی چهرهات، دنیا هیچ است و باقی نمیماند. با موهای افسونگر و جذاب تو، هیچ اعتقادی پایدار نمیماند.
در ناحیت دلها با عشق تو شد والیجز شحنهٔ عشقت را فرمان بنمی‌ماند
هوش مصنوعی: در سرزمین دلها، عشق تو سلطانی است و هیچکس جز عاشق تو قدرتی در کنترل ندارد.
زین دست عمل کاکنون آورد غم عشقتآن کیست که در عشقت حیران بنمی‌ماند
هوش مصنوعی: از این طریق که حالا عشق تو باعث غم و اندوه من شده است، چه کسی است که در عشق تو سردرگم نماند؟
در حقهٔ جان بردم غم تا بنداند کسهرچند همی کوشم پنهان بنمی‌ماند
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که در وجودم دارم، به قدری عمیق است که نمیتوانم آن را پنهان کنم؛ هرچند تلاش میکنم، اما این حس همیشه بروز می‌کند.