غزل شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر به محبوب خود می‌گوید اگر زیبایی‌اش را حفظ کند و عشق قوی باقی بماند، یادگارهای فراوانی به جا خواهد گذاشت. او تأکید می‌کند که فقدان محبوب باعث رنج و غم عمیق در دلش شده و هیچ آرامشی در کنار او نخواهد داشت. در واقع، عشق و حضور محبوب برای او سرشار از زیبایی و شگفتی است و بی‌او، تنها درد و غم را تجربه می‌کند.
حسن تو گر بر همین قرار بماندقاعدهٔ عشق استوار بماند
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو همینگونه باقی بماند، عشق نیز به همین صورت پابرجا خواهد ماند.
از رخ تو گر بر این جمال بمانیبس غزل تر که یادگار بماند
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو بر این چهره باقی بماند، غزلیات زیبا و بینظیری به یادگار خواهد ماند.
هر نفس از چرخ ماه را به تعجبچشم در آن روی چون نگار بماند
هوش مصنوعی: هر لحظه از حرکت ماه، چشمها به زیبایی‌اش خیره میمانند و حیرتزده میشوند.
بی‌تو مرا در کنارم ار بنمانیخون دل و دیده در کنار بماند
هوش مصنوعی: اگر تو در کنارم نباشی، با این حال، خون دل و اشک چشم من در کنارههایم باقی خواهد ماند.
از غم تو در دلم قرار نمانده‌ستبا غم تو در دلی قرار بماند
هوش مصنوعی: غم تو باعث شده که در دل من آرامش و قرار نداشته باشد، چگونه میتواند با وجود غم تو در قلبی دیگر آرامش بیابد؟