غزل شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و جذابیت عشق می‌پردازد. شاعر به معشوقه‌اش اشاره می‌کند که امروز با زیبایی‌اش دلیری و شوق عشق را افزایش می‌دهد. او می‌گوید که در این روز، زیبایی‌اش هم‌چون خورشید و مه درخشان است و پیوندی عمیق با احساسات عاشقانه دارد. همچنین، اشاره می‌شود که خیلی‌ها منتظر این لحظه هستند تا عشق را بشنوند و رازهای عاشقانه را درک کنند. در نهایت، شاعر از محبوب می‌خواهد که زیبایی‌اش را با دیگران در میان بگذارد.
جمالت عشق می‌افزاید امروزرخت غارت‌کنان می‌آید امروز
هوش مصنوعی: امروز زیبایی تو باعث افزایش عشقام می‌شود و امروز افرادی که قلبها را میدزدند، به سوی تو میآیند.
مه و خورشید در خوبی و کشیغلام روی خوبت شاید امروز
هوش مصنوعی: ماه و خورشید در زیبایی و نیکویی نمیتوانند به پای چهرهی زیبای تو برسند، شاید امروز.
سر زلفت سر آن دارد اکنونکه راز عاشقان بگشاید امروز
هوش مصنوعی: امروز سر زلف تو حال و هوایی دارد که میتواند راز دل عاشقان را فاش کند.
بسا جان منتظر بر لب رسیدهکه تا عشقت چه می‌فرماید امروز
هوش مصنوعی: بسیاری از جانهای منتظر در آستانهی نرسیدن به مرگ هستند که امروز میخواهند ببینند عشق چه پیامی برایشان دارد.
بنامیزد نگارا از نکوییچنانی کت چنان می‌باید امروز
هوش مصنوعی: باید به زیبایی و خوبی تو اشاره کرد، زیرا امروز باید به این زیبایی توجه کنیم.