غزل شمارهٔ ۲۵۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش ایزد و زیبایی‌های او پرداخته است. شاعر به لطافت و رحمت خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که آفریدگان او در کنار این رحمت پرورش یافته‌اند. او زیبایی خدا را با مروارید و سیمای فرشتگان مقایسه می‌کند و عشق و آرزوی انسان‌ها به او را بیان می‌کند. شاعر در این اشعار به توانایی و کمال خداوند اشاره کرده و از روحانیان و حوران به خاطر زیبایی و عظمت او سخن می‌گوید. در نهایت، او به عشق و آلامی که برای خداوند متحمل شده‌اند، اشاره کرده و خواستار خریداری خود از سوی خداوند است.
ای ایزد از لطافت محضت بیافریدهواندر کنار رحمت و لطفت بپروریده
هوش مصنوعی: ای خدا، تو با خلوص و لطافت وجودت موجودات را آفریدی و در کنار رحمت و مهربانیات آنها را پرورش دادی.
لعلت به خنده توبهٔ کروبیان شکستهجزعت به غمزه پردهٔ روحانیان دریده
هوش مصنوعی: خندهٔ تو باعث شده که توبهٔ فرشتگان شکسته شود و نگاه تو مانند غمزهای است که پردهٔ روحانیان را پاره کرده.
بر گلبن اهل چو تو یک شاخ ناشکفتهدر بیشهٔ ازل چو تو یک مرغ ناپریده
هوش مصنوعی: در میان گلزار اهل، تو همچون شاخهای هستی که هنوز شکفته نشده و در جنگل بیپایان زمان، تو مانند پرندهای هستی که هنوز پرواز نکرده است.
مشاطگان عالم علوی ز رشک خطتحوران خلد را به هوس نیل برکشیده
هوش مصنوعی: آرایشگران عالم بالا از زیبایی خط تو به حسادت افتادهاند و به خاطر آن، آرزو میکنند که به سراغ باغهای بهشت بروند.
ای سایهٔ کمال تو بر شش جهت فتادهواوازهٔ جمال تو در نه فلک شنیده
هوش مصنوعی: ای سایهٔ کمال تو بر تمام جهات گسترده شده و صدای زیبایی تو در نه آسمان شنیده میشود.
ای از خیال روی تو اندر خیال هرکسماه دگر برآمده صبحی دگر دمیده
هوش مصنوعی: ای تو که در خیال هر کس به مانند تویی، مانند ماه در آسمان، هر صبحی نو و تازه میدرخشی.
در آرزوی سایهٔ قد تو هر سحرگهفریاد خاک کوی تو بر آسمان رسیده
هوش مصنوعی: هر صبح در دل آرزوی دیدار تو هستم و نالهٔ زمین از عشق تو به آسمان بلند شده است.
ما را به رایگان بخر از ما و داغ برنهای درد و داغ عشق ترا ما به جان خریده
هوش مصنوعی: ما را بدون هیچ هزینهای بخر و از ما توقع زخم و درد عشق را نداشته باش؛ زیرا ما خود با جان و دل عشق تو را پذیرفتهایم.