قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵ - در ستایش اسب صاحب ناصر الدین و تخلص به مدح او
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش ویژگی‌ها و مقام بالا و والای یک شخصیت می‌پردازد. شاعر از قدرت و نفوذ این فرد سخن می‌گوید و او را به عنوان یک منبع رحمت و قضا معرفی می‌کند. این شخصیت را با نمادهایی چون "زیر نعل آهنین" و "اسب رستم" توصیف می‌کند و به حکمت و تدبیر او اشاره دارد. همچنین، شاعر به تأثیر او بر عالم طبیعت و کائنات و ارتباطش با قدرت divine می‌پردازد. در کل، شعر نشان‌دهنده عظمت و توانایی‌های این شخصیت است که بر جهان هستی تسلط دارد.
ای زرین نعل آهنین سمای سوسن گوش خیزران دم
هوش مصنوعی: ای پاهای نیرومند که بر روی زمین حرکت میکنی، ای گل زیبای که از نی بلند شدهای.
ای باد صبا گرفته در گلبا آتش تو چو ساق هیزم
هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، تو که در میان گلها قرار گرفتهای، مانند هیزمی هستی که با آتش تو روشن شده است.
سیر تو به گرد خط ناوردچون گرد سپهر سیر انجم
هوش مصنوعی: حرکت تو مانند گردش ماه و ستارههاست، که در دایرهای خاص و همیشگی میچرخند، بدون اینکه از مسیر خود خارج شوند.
بر دامن کسوت بهیمه‌اتبربسته قضا خواص مردم
هوش مصنوعی: قضا و تقدیر بر روی لباس تو به عنوان یک موجود ناقص و بیخبر از حقیقت انسانها تأثیر گذاشته است.
با نرمی حشوهای شانه‌اتبرکنده قدر بروت قاقم
هوش مصنوعی: با نرمی و لطافت حشرههای شانهات، قدر و ارزش چهرهات را بازگو میکنم.
ره گم نکنی و در تحرکچون گوی ز پای سر کنی گم
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی، راه خود را گم نکن و همچنان که توپ مدام در حال حرکت است، با انرژی و تلاش به جلو برو.
مضطر نشوی ز بستن نعلدردی ندهی ز اول خم
هوش مصنوعی: در کنار مشکلات و سختیها، نباید به خودت فشار بیاوری و درگیر جزئیات جز در هنگام نیاز باش. هر چیزی زمان و فرصت خود را دارد و نباید در ابتدا، خود را به خاطر نگرانیها خسته کنی.
وقت جو اگر ز عجلت طبعبر گوشهٔ آسمان زنی سم
هوش مصنوعی: اگر زمان مناسب برسد، بدون عجله و شتاب میتوانی به آرامی بر قلههای آسمان دست یابی.
از بهر قضیم تو شود جودر سنبلهٔ سپهر گندم
هوش مصنوعی: به خاطر تقدیر و سرنوشت تو، در کشتزار آسمان، گندم جوانه میزند.
در خدمت داغ و طوق صاحببس تجربهات بی‌تعلم
هوش مصنوعی: در مواجهه با غم و اندوه شخصی که در مقام و جایگاه بالایی قرار دارد، تجربههای زیادی کسب کردهام بدون اینکه آموزش رسمی دیده باشم.
آن عالم کبریا که عامستچون رحمت ایزدش ترحم
هوش مصنوعی: آن عالم بزرگ و با عظمت که همه چیز در آن قرار دارد، مانند رحمت خداوند، مهربانی و رحمتش شامل حال همه میشود.
وهم از پی کبریاش می‌رفتتا غایت این رونده طارم
هوش مصنوعی: تصور و خیال به دنبال عظمت او میرفت تا به اوج و بالاترین نقطه این سفر برسد.
چون عاجز شد به طیره برگشتیعنی که نمی‌کنم تبرم
هوش مصنوعی: وقتی که او ناتوان شد و به طیره (مکان) برگشت، نشان میدهد که من از انجام این کار صرفنظر میکنم.
زان پس خبرش نیافت آریآنجا که برد پی تسنم
هوش مصنوعی: پس از آن دیگر از او خبری نشد، آری در آنجا که جستجوی من ادامه داشت.
ای پایهٔ کبریات فارغاز ننگ تصرف توهم
هوش مصنوعی: ای اساس بزرگیت، دور از عیب و ایراد خیال و توهم.
ای حکم ترا قضا پیاپیوی امر ترا قدر دمادم
هوش مصنوعی: ای فرمان تو بهطور مداوم از جانب قضا و قدر، بر زندگیام حکومت می‌کند.
صدر تو به پایه تخت جمشیداسب تو به سایه رخش رستم
هوش مصنوعی: مقام و جایگاه تو به اندازهی تخت جمشید است و قدرت و شجاعت تو به پای رخش رستم میرسد.
با رای تو ذره‌ایست خورشیدبا طبع تو قطره‌ایست قلزم
هوش مصنوعی: با نظر و رأی تو، ذرهای از نور خورشید به حساب میآید و با طبع و شخصیت تو، قطرهای از دریا به شمار میرود.
گردون به سر تو خورد سوگندسر سبزی یافت از تراکم
هوش مصنوعی: آسمان به تو قسم میخورد که از انبوهی که جمع شده، سرسبزی به دست آورده است.
بیدار نشد سپیده‌دم تاشرای تو نگفت لاتنم قم
هوش مصنوعی: در سپیده‌دم بیدار نشد، تا اینکه رأی تو را نگفت که در قم نمان.
فرمان ترا که باد نافذجایز شده بر قضا تقدم
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که خواسته و اراده تو بر تقدیر و سرنوشت غالب شده و قضا و قدر نمیتواند مانع از تحقق آن شود.
عهد تو و در زمانه تقدیمآب آمده وانگهی تیمم
هوش مصنوعی: عهد تو و زمانه مانند آبی است که در دسترس است، ولی در اینجا تیمم به عنوان گزینهای دیگر مطرح میشود.
با دست تو از ترشح ابردایم لب برق با تبسم
هوش مصنوعی: با دستان تو، از ابرها باران میبارد و لبخند تو مانند نوری درخشان است.
از لطف تو زاده نوش زنبوروز عنف تو رسته نیش کژدم
هوش مصنوعی: از رحمت تو، زنبوری شیریننوش به دنیا آمده و از خشونت تو، نیش کژدم رهایی یافته است.
فتنه نکند همی تجاسرتا عدل تو می‌کند تجشم
هوش مصنوعی: فتنه و آشوب نمیتواند بروز کند، تا زمانی که عدالت تو برقرار باشد.
از جملهٔ کاینات کانستکز دست تو می‌کند تظلم
هوش مصنوعی: از جمله موجودات هستی، آنچه که به تو ظلم می‌کند، از دست تو میکاهد.
خالی نگذاشتست هرگزای عزم تو خالی از تلعثم
هوش مصنوعی: هرگز اجازه ندادهای که عزم و ارادهات دچار تردید شود.
مدح تو ضمیری از تفکرشکر تو زبانی از ترنم
هوش مصنوعی: ستایش تو حاصل اندیشهای عمیق و شکرگزاریام نمایان است و زبانی که به زیبایی و نغمه شیرین سخن می‌گوید.
تا شکر مزید نعمت آردبادی همه ساله در تنعم
هوش مصنوعی: هر ساله بادی میوزد که نعمتها را بیشتر و شیرینتر می‌کند.
تا حکم نه آسمان روانستبر هفت زمین ترا تحکم
هوش مصنوعی: تا زمانی که خواست آسمان بر هفت زمین جاری است، تو قدرتی برای تسلط و فرمانروایی نداری.