شمارهٔ ۳۳ - در شرح اشتیاق گوید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خدایی اشاره می‌کند که دنیا را خلق کرده و زیبایی‌ها و عطرهایی را به وجود آورده است. او از درد جدایی و غم ناشی از دوری محبوبش سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش تنها به خدمت محبوب رسیده و جانش از دوری او فرار کرده است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که این گونه مشکلات و دردها ناشی از زمانه است و نمی‌توان با آن به راحتی کنار آمد.
به خدایی که از میان دو حرفهفت چرخ و چهار طبع انگیخت
هوش مصنوعی: به خداوندی که عالم را با زمین و آسمان و زیباییهایش خلق کرد و هر چیزی را در بهترین شکل به وجود آورد.
بوی کافور و عود و مشک آوردرنگ طاوس و کبک و زاغ آمیخت
هوش مصنوعی: عطر کافور، عود و مشک فضایی دلپذیر ایجاد کرده و رنگهای زیبا و درخشانی که به طاووس، کبک و زاغ مربوط میشود، در هم آمیخته است.
که مرا درد هجر تو بر سرخاک اندوه و آتش غم بیخت
هوش مصنوعی: درد جدایی تو باعث شده که بر سر خاک غم و آتش اندوه بر افروزیم.
از برم دل به خدمت تو رسیدوز تنم جان ز فرقت تو گریخت
هوش مصنوعی: دل من به خدمت تو آمده است و جانم از جدایی تو فرار کرده است.
این چنین کارها زمانه کندبا زمانه نمی‌توان آویخت
هوش مصنوعی: این دنیا با آدمها و شرایط مختلف بازی می‌کند و نمی‌توان به سادگی با آن سازگار شد.