شمارهٔ ۳۴ - در هجو صفی محمد تاریخی
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ترس از خداوند اشاره می‌کند و از فرد می‌خواهد که در خانه بماند و از رفتار ناشایست دوری کند. او به این نکته اشاره دارد که مردم ممکن است او را به ظرافت و باطن خود بشناسند، ولی در واقعیت او را به شکلی نادرست قضاوت می‌کنند. به طور کلی، شعری درباره درک نادرست مردم از یک شخص و فرار از سرزنش‌ها و قضاوت‌های آنان است.
صفی محمد تاریخی از خدای بترسبه خانه باش و میا تا گهی که خوانندت
هوش مصنوعی: از خدا بترس و در خانهات بمان، تا زمانی که تو را بخوانند و به جایی دعوت کنند.
فصیح و گنگ به تعریض چند گویندتجوان و پیر به تصریح چند رانندت
هوش مصنوعی: سخنگفتن با زبان روشن و واضح، همواره نشاندهنده ارزش است، اما وقتی که افراد به طور مستقیم و واضح ابراز می‌کنند که چه حس و نظری دارند، تاثیر بیشتری دارد. این موضوع در مورد جوانان و پیران نیز صدق می‌کند؛ هر کدام به نوعی میتوانند بر تأثیر و مفهوم کلام بیفزایند.
گمان بری که ظریفی ولی نمی‌دانیکه پیش مردمک دیده می‌نشانندت
هوش مصنوعی: فکر میکنی که فردی باهوش و باریکبین هستی، اما نمیدانی که در چشم دیگران به عنوان موضوعی نمایشی ظاهر میشوی.
هزار ... خر اندر ... زن آن قومکه تا فجی بنمیری ظریف دانندت
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد، حتی اگر به نظر نرسند، در آن جمع به تو احترام میگذارند و اگر در شرایط دشواری قرار بگیری، این احترام از بین نمیرود.