شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به خدایی اشاره دارد که در عالم غیب و اسرار نهفته است. شاعر از غم فراق خود صحبت میکند و به شدت این غم را تشبیه میکند به ضربهای که بر سرش فرود آمده و به احساس ترس و نگرانی اشاره دارد.
به خدایی که در ولایت غیبعالم السر و الخفیاتست
هوش مصنوعی: به خدایی که در سرای غیب، تمام رازها و امور پنهان را میداند.
که غمت شه رخم به اسب فراقآن چنان زد که بیم شهماتست
هوش مصنوعی: غم تو به اندازهای بر من تاثیر گذاشت که به سختی میتوانم آن را تحمل کنم و احساس میکنم در خطر افکار و هیجانات شدید هستم.