شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به تقدیس خداوندی اشاره دارد که در دوازده میل جا دارد و هفت پیک او همیشه در سفرند. خداوند به عنوان صنعتگر عالم معرفی شده و آفرینش او مانند چمن‌زاری است که با مدح و دعا و شکر و ثنا بارور می‌شود. درختی که نماد این باروری است، به خاطر نیت‌های خوب و تقدیرهای انسان‌ها شکوفا می‌شود.
به خدایی که در دوازده میلهفت پیکش همیشه در سفرست
هوش مصنوعی: به خدایی که در فاصله دوازده میل، هفت پیامبرش همیشه در حال حرکت و سفر هستند.
تختهٔ کارگاه صنعت اوستکو سواد مه و بیاض خورست
هوش مصنوعی: کارگاه او جایی است که در آن، ماه و خورشید بر روی تختهاش نوشته شدهاند.
چمن بوستان نعت تراخاطرم آن درخت بارورست
هوش مصنوعی: چمن بوستان تو در خاطرم زنده است و به یادم میآورد که درختی پربار و سرسبز هستی.
که ز مدح و دعا و شکر و ثنارایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است
هوش مصنوعی: مدح، دعا، شکر و ثنا برای او مانند شاخ و برگ و میوه است؛ یعنی هر توصیف مثبت و سپاسگزارانهای که از او به عمل آوردهشود، در واقع به مانند نشانههای زندگی و کمال اوست.