شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از عشق و ارادت عمیق خود به محبوب صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که برای جلب نظر محبوب خود و خدمت به او، به سختی تلاش کرده و از خواب و خوراک خود می‌گذرد. شاعر اعتراف می‌کند که خاک پای محبوب برای او ارزشمندتر از هر چیزی است و می‌داند که در کنار محبوب، زندگی بدون خطر است. او همچنین به تأثیر شعار محبوب بر زندگی‌اش اشاره می‌کند و در نهایت، عشقش را به عنوان گوهری ارزشمند تشبیه می‌کند.
گشته‌ام بی‌نظیر تا که ترابه عنایت به سوی من نظرست
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و توجه تو، به گونهای بی‌نظیر تغییر کردهام و آمادهام که تو به من نگاه کنی.
که مرا در وفای خدمت تونه به شب خواب و نه به‌روز خورست
هوش مصنوعی: من در وفاداری به خدمت تو هیچگاه در خواب شب یا در روشنایی روز لحظهای غافل نمیشوم.
خاک سم ستور تو بر منبهتر از توتیای چشم سرست
هوش مصنوعی: خاک زیر سم اسب تو برای من از روشنایی و زیبایی چشمم نیز ارزشمندتر است.
زانکه دانم که پیش همت توآفرینش به جمله بی‌خطرست
هوش مصنوعی: به همین خاطر که میدانم وقتی اراده تو در میان باشد، همه چیز بدون خطر و آرام خواهد بود.
شعرم اندر جهان سمر زان شدکه شعار تو در جهان سمرست
هوش مصنوعی: شعر من در دنیا به دلیل وجود نام تو در آن، زیبا و دلنشین شده است.
زاتش عشق سیم نیست مراخاطرم لاجرم چو آب زرست
هوش مصنوعی: عشق برای من به مانند نقره نیست، بلکه به اندازه آب طلا ارزش دارد و من به خاطر این احساس هیچ نگرانی ندارم.