شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیهٔ مودودشاه و بی‌وفایی جهان
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی گذر عمر و فناپذیری انسان‌ها و دنیا می‌پردازد. شاعر با اشاره به بی‌ثباتی و ناپایداری زندگی، به ما یادآوری می‌کند که هیچ چیز در این دنیا پایدار نیست و در نهایت همه به خاک بازمی‌گردند. او به قدرت مقدر الهی اشاره دارد و می‌گوید که حتی تلاش‌های انسان‌ها در دنیا هم نهایتاً به سرنوشت از پیش نوشته‌شده منتهی می‌شود. همچنین، شاعر به سوالاتی درباره چگونگی دستیابی به آسایش و خوشی در عالم فانی اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که زندگی کوتاه و ناپایدار است و هیچ‌کس از دایره قضا و قدر فرار نمی‌کند.
جهان ز رفتن مودود شه موئید دینبه ما نمود مزاج و به ما نمود سرشت
هوش مصنوعی: عالم به ما نشان داد که چگونه باید باشیم و چه ویژگیهایی داشته باشیم، زیرا وجود مودود، شاه مؤید دین، از مسیر رفتن خود، نکاتی را به ما آموخت.
جریده‌ایست نهاد سیه سپید جهانکه روزگار درو جز قضای بد ننوشت
هوش مصنوعی: این دنیا مانند یک صفحه نوشته شده است که تنها اتفاقات تلخ و بدی در آن ثبت شده است.
چه سود از آنکه از این پیش خسروان کردندزرزمگاه قیامت به بزمگاه بهشت
هوش مصنوعی: چه فایده دارد که بزرگان و پادشاهان، برای روز قیامت و حساب و کتاب، به زرق و برق و لذتهای بهشت بپردازند؟
چو عاقبت همه را تا به سنجر اندر مروشدست بستر خاک و شدست بالین خشت
هوش مصنوعی: در نهایت، همه انسان‌ها به خاک بر میگردند و در زیر زمین خوابیدند، جایی که بسترشان طبیعت است و سرشان بر روی سنگی قرار دارد.
کدام جان که قضاش از ورای چرخ نبردکدام تن که فناش از فرود خاک نهشت
هوش مصنوعی: کدام انسانی که سرنوشتش فراتر از گردش روزگار نرفته است و کدام جسمی که نابودیاش تنها به زمین بستگی دارد؟
بگو که خوشه آسانی از کجا چینمکه گاو چرخ از این تخم و بیخ هیچ نکشت
هوش مصنوعی: بگو از کجا میتوانم خوشهای آسان و بیزحمت بدست آورم، در حالی که گاو در این زمین هیچ بذر و ریشهای را نکشت؟
بگو که جامهٔ آسایش از کجا پوشمچو دوک زهره از این تاروپود هیچ نرشت
هوش مصنوعی: بگو از کجا باید لباس راحتی بپوشم، در حالی که هیچ رشتهای از این بافت و ساختار برای من نمانده است.
مسافران بقا را چو نیست روی مقامدوروزه منزل و آرامگه چه خوب و چه زشت
هوش مصنوعی: مسافرانی که در جستجوی جاودانگی هستند، وقتی به مقام و جایگاه نمیرسند، دیگر چه اهمیتی دارد که در این دنیا چه خوب و چه زشت زندگی کنند.
خدای ناصر دین را بزرگ اجرای دادکه دهر خرد بساطی ز ملک در ننوشت
هوش مصنوعی: خداوند حامی دین، کار بزرگی انجام داد که هیچ دنیای خردمندی نتوانست آن را در قلمرو خود به ثبت برساند.