شمارهٔ ۱۳۲ - در هجو خواجه صلاح نامی
هوش مصنوعی: در این شعر گفتگو بین دو نفر است. یکی از آن‌ها اظهار می‌کند که آنچه در نظر دیگری است، به او تعلق ندارد و نمی‌تواند آن را دارای صلاحیت بداند. فرد دیگر نیز اشاره می‌کند که اگر شخصی به او فرمان دهد، آن را قبول خواهد کرد، ولی همیشه احساس می‌کند که در معرض خطر و سرزنش قرار دارد. در نهایت، این گفتگو نشان‌دهنده تردید و عدم اطمینان از حیثیت و وضعیت خود است.
گفتم آن تو نیست خواجه صلاحگفت چه گفتم آن دو خلقانت
هوش مصنوعی: گفتم آن چیزی که میگویی متعلق به تو نیست؛ اما او گفت: تو چه میگویی، این دو نفر از خالقان تو هستند.
گفت چون نیست گفتم از پی آنکگر بدو نافذست فرمانت
هوش مصنوعی: گفت چون من با تو نیستم، گفتم برای این که اگر به او دسترسی داشته باشد، فرمان تو اثرگذار است.
چون گذاری که بر زند هر روزقلتبانی سر از گریبانت
هوش مصنوعی: هر روز وقتی که در زندگیات با چالشها و مشکلاتی روبهرو هستی، با تلاشی که در خودت حس میکنی، از آن‌ها عبور کن و موفقیت را بدست بیاور.