شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: این متن نغزی است درباره قدرت و عظمت خدا و شاه، و بیانگر این است که هیچ آسیبی به مقام بلند آنان نمیرسد. در این شعر به بخت و اقبال به عنوان عوامل پیروزی اشاره شده و بیان میشود که هنوز نور ماه و بارش ابرها نشانههای نعمتهای الهی است. همچنین به این نکته اشاره شده که هیچکس نمیتواند از قضا و تقدیر خداوند خارج شود و مملکت دوباره به دست صاحبش خواهد افتاد. شاعر بر این باور است که قدرت و مقام شاه همچنان محفوظ است و حسادتها بیثمر هستند. در نهایت، از خواب و بشارتهایی برای غلبه بر مشکلات و غمها سخن به میان آمده است.
خدایگانرا از چشم زخم ملک چه باکچو بخت آتش فتح و سپند میآرد
هوش مصنوعی: خدایگان از آسیب و حسد دیگران در امان است، چرا که سرنوشت پیروزی و نیکی را برای او به ارمغان میآورد.
هنوز ماه ز تایید تو همی تابدهنوز ابر ز انعام تو همی بارد
هوش مصنوعی: ماه هنوز به خاطر تأیید و محبت تو میدرخشد و ابر نیز به خاطر نعمتهای تو همچنان باران میبارد.
ز خشکسال حوادث چگونه خشک شودنهال ملک که اقبال جاودان کارد
هوش مصنوعی: اگر سرزمین در اثر حوادث و مشکلات دچار خشکسالی شده باشد، چگونه ممکن است نهال پادشاهی و قدرتی که به وسیله سرنوشت پایدار و همیشگی تقویت شده، خشک و ناپدید شود؟
لگام حکم تو خواهد سر زمانه و بسکه کامش از قبل طاعت تو میخارد
هوش مصنوعی: قدرت و کنترل تو بر جهان چنان است که سرنوشت و زمانه به فرمان تو خواهد بود و تنها به خاطر اطاعت و پیروی توست که جهان از خواستهها و آرزوهایش رنج میبرد.
اگرچه همت اعلام تو درین درجه استکه جود او به سؤالی جهان کم انگارد
هوش مصنوعی: هرچند که اراده و نیت تو در این مرتبه از عظمت قرار دارد، اما بخشندگیات به قدری است که تمام جهان را با یک درخواست به کمترین چیز دریابد.
ز بند حکم تو بیرون شدن به هیچ طریقزمانه مینتواند جهان نمییارد
هوش مصنوعی: هیچ راهی وجود ندارد که بتوان از فرمان تو خارج شد، زیرا زمانه نمیتواند جهانی جدید بیافریند.
نه دیر زود ببینی که بار دیگر ملکزمام حکم به دستت چگونه بسپارد
هوش مصنوعی: دیر یا زود، روزی خواهد آمد که دوباره قدرت و رهبری کشور به تو واگذار شود و ببینی که چگونه این مسئولیت به دستان تو سپرده میشود.
ز روزگار مکن عذر کردهاش قبولکه وام عذر تو جز کردگار نگزارد
هوش مصنوعی: از زمانه عذر نخواه، چرا که هیچ کس جز خدا نمیتواند به عذرت گوش کند و آن را بپذیرد.
ترا خدای چو بر عالم از قضا نگماشتبجای تو دگری واثقم که نگمارد
هوش مصنوعی: زمانی که خداوند تو را در این دنیا به جای کسی دیگری قرار نداد، نشان میدهد که تو برای این جایگاه انتخاب شدهای و هیچ کس دیگری نمیتواند جای تو را بگیرد.
مباد روزی جز ملک تو جهان که جهانبه روز روشن از آن پس ستاره بشمارد
هوش مصنوعی: نمیخواهم روزی بیاید که جز ویژگیهای تو در جهان وجود داشته باشد؛ زیرا در آن صورت، بعد از آن روز، جهان مانند ستارهای در روز روشن به شمارش میآید.
در این که هستی مردانهوار پایافشارکه بر سر تو فلک موی هم نیازارد
هوش مصنوعی: در این دنیا باید با勇 و استقامت برخورد کرد و نباید نگران مشکلات و موانع بود، چون حتی آسمان نیز نمیتواند آسیبی به تو برساند.
در فرج به همه حال زود بگشایدچو مرد حادثه بر صبر پای بفشارد
هوش مصنوعی: در زمان ورود به گشایش و بهروزی، به هر حال به سرعت باز خواهد شد، همانطور که مردی که با مشکلات روبرو میشود، بر صبر خود استقامت میکند.
ترا هنوز مقامات ملک باز پس استخطاست آنکه همی حاسد تو پندارد
هوش مصنوعی: تو هنوز در مقامات و جایگاههای رفیع خود رشد نکردهای. اشتباه است اگر کسی به خاطر حسادت، تو را پایینتر از آنچه که هستی بداند.
تو آفتاب ملوکی و سایهٔ یزدانتویی که مثل تو خورشید سایه بنگارد
هوش مصنوعی: تو همچون خورشید هستی که روشنایی و قدرت را به همراه دارد و سایهٔ خداوند بر تو است. تو بینظیری و هیچ کس مانند تو نیست که بتواند چنین نوری را به دیگران منتقل کند.
چو آفتاب فلک را غروب نیست هنوزخدای سایهٔ خود را چنین بنگذارد
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید غروب نمیکند، خدا سایهاش را به گونهای بر زمین قرار میدهد که نشان از وجود و حضور او دارد.
ز خواب بندهٔ خسرو معبران فالیگرفتهاند که غمهای ملک بگسارد
هوش مصنوعی: از خواب بندهٔ پادشه، خوابگزاران فال گرفتهاند که غمهای پادشاه را برطرف خواهد کرد.
به خواب دید که در پیش تخت شعری خواندوزان قصیده همین قطعه یاد میآرد
هوش مصنوعی: در خواب دید که در برابر تختی شعری را خواند و این قطعه همین شعر را به یاد میآورد.