شمارهٔ ۱۵۷ - شراب خواهد
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جهانی پر از نیکی‌ها و مکارم خداوند می‌پردازد. شاعر به رحمت و لطف خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه انسان‌ها ممکن است در نظر او ارزشی نداشته باشند، اما خداوند هیچ‌گاه بندگان خود را خوار نمی‌گرداند. او تلاش می‌کند که با خداوند دم نزند و در پیشگاه او خاموشی اختیار کند، حتی اگر این رفتار با معیارهای شاعری در تضاد باشد. شاعر با اشاره به خستگی و تلخی‌های زندگی، از خدا می‌خواهد که به او کمک کند و غم‌هایش را کاهش دهد. او در نهایت از رنج‌ها و چالش‌های خود سخن می‌گوید و به دنبال آرامش و تسکین است.
ای جهانی پر از مکارم توانوری در جهان ترا دارد
هوش مصنوعی: ای جهانی که پر از نیکی‌ها و فضیلتهاست، وجود تو در این عالم چون گوهر ارزشمندی است که به زیبایی خود میدرخشد.
چون قوی‌دل بود به رحمت توهر زمان زحمتت همی آرد
هوش مصنوعی: هر وقت که دلش قوی و مطمئن است، به خاطر رحمت تو، همیشه زحمتی که میکشد را تحمل می‌کند.
چکند گرچه نیست بر تو عزیزخویشتن خوار می‌نپندارد
هوش مصنوعی: اگرچه تو خود را عزیز نمیدانی، باز هم کسی به خود زحمت نمیدهد که تو را خوار بشمارد.
بسکه کوشد که با تو دم نزندکرمت خامشش بنگذارد
هوش مصنوعی: فردی تلاش می‌کند که در کنار تو صحبت نکند و از ویژگیهای نیک تو دفاع کند.
مبرمی شرط شاعریست ولیکبنده را زان شمار نشمارد
هوش مصنوعی: شاعر شدن نیازمند شرایط خاصی است، اما من به خاطر خودم به عنوان شاعر حساب نمیشوم.
اینک این مباینت حکمیستکه به انصاف حکم بگزارد
هوش مصنوعی: اینک این تضاد نشاندهندهی تصمیمی است که بر پایهی عدالت و انصاف گرفته شده است.
اینکه او پشت دست می‌خایدهمه را پشت پای می‌خارد
هوش مصنوعی: وقتی او به خود میرسد و به خودش می‌پردازد، دیگران نیز در پی جلب توجه و رضایت او هستند و سعی میکنند خود را نشان دهند.
چه کنم قصه چون دراز کنمعیش تلخم همی بیازارد
هوش مصنوعی: چه کنم که وقتی داستانم طولانی میشود، زندگی تلخ و لذتبخشام به من ناراحتی میدهد؟
آب چون آتشم فرست که بادبر سرم خاک غم همی بارد
هوش مصنوعی: آب مانند آتش است، پس بفرست که نسیم بر سرم بوزد و غم مانند خاک بر من ببارد.
آب انگور بوک سعی کندتا غمم غوره در نیفشارد
هوش مصنوعی: اگر آب انگور تلاش کند، غمی که در دل دارم را آرام نخواهد کرد.