شمارهٔ ۱۶۴ - در تجدید لقب موئیدالدین مودودشاه
هوش مصنوعی: این شعر درباره نام و نامگذاری انسان‌هاست. شاعر می‌گوید که خداوند به هر فردی نام، کنیت و لقب خاصی داده است که درخور شخصیت اوست. همچنین اشاره دارد که هیچ تغییر جدیدی در وضعیت شخصیتی فردی مانند مودود وجود ندارد و از زمان تولد او، همان ویژگی‌ها و نام او باقی مانده است. در انتها، شاعر بر اهمیت نام و حفظ مقام و شخصیت افراد تأکید می‌کند.
ای برادر نسل آدم را خدی از روی لطفنامها دادست پیش ازتر و خشک و گرم و سرد
هوش مصنوعی: برادر، نسل آدم را خداوند به خاطر لطفش نامهایی داده است؛ این نامها شامل حالاتی مانند تر و خشک، گرم و سرد است.
هر کسی را کنیت و نام و لقب در خورد اوستپس در آوردست‌شان اندر جهان خواب و خورد
هوش مصنوعی: هر انسان بر اساس ویژگی‌ها و موقعیتش، نام و لقبی دارد که برازنده اوست، بنابراین در زندگی روزمره، همهی ما به این اسامی و القاب در خواب و زندگی عادیامان توجه داریم.
حاسدا مودود شاه ناصرالدین را لقبگرموئید شد تو زین معنی چرا باشی به درد
هوش مصنوعی: حسادت برخی نسبت به محبوبیت شاه ناصرالدین، باعث شده که این افراد به او انتقاد کنند، اما چرا تو باید از این موضوع ناراحت باشی؟
دان که او را نعمت دیگر نو نیامد زاسمانزانکه از روز ولادت خود موئید بود مرد
هوش مصنوعی: بدان که او از ابتدای زندگیاش با نعمتها و برکات جدیدی روبرو نشده است، چرا که از روز تولدش همواره تحت حمایت و تایید بوده است.
بیش از این چیزی دگر حادث نشد در نام اوآن به نیکونامی اندر جملهٔ آفاق فرد
هوش مصنوعی: در نام او چیز دیگری اتفاق نیفتاده است و او در میان همهٔ جهانیان به نیکو نامی شناخته میشود.
چون پدر مودود نامش کرد تایید خدایاز سیم حرف و چهارم حرف او یک حرف کرد
هوش مصنوعی: پدر مودود وقتی نام او را گذاشت، با تأیید خداوند و با توجه به ویژگیهای خاص او، نامی را انتخاب کرد که از میان حروف، یکی از چهار حرف اصلی را به او نسبت داد.
باد نامش درجان باقی وذاتش همچو نامملک گیتی دستگاه و حفظ مردان پایمرد
هوش مصنوعی: باد، نامی است که در جان انسان باقی میماند و ذات آن مانند نام ملک، قدرت و ساز و کار جهان را دارد. این باد، محافظ و نگهدارنده مردان قوی و دلیر است.