شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خدایی اشاره میکند که قادر است کوه و دریا را با زیباییهایی چون در و لعل زینت بخشد. او از درد جدایی و فراق لب معشوقش صحبت میکند و میگوید که این درد به شدت است که نمیتواند آن را به خوبی توصیف کند.
به خدایی که کوه و دریا راخازن در و لعل رخشان کرد
هوش مصنوعی: به خدای بزرگی که کوهها و دریاها را به گنجینههایی از زیبایی و ارزش تبدیل کرده است.
که من از درد فرقت لب توآن کشید م که شرح نتوان کرد
هوش مصنوعی: من از شدت درد فاصله و جدایی لبهای تو آنقدر رنج بردم که هیچ توانی برای بیان آن ندارم.