شمارهٔ ۱۶۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به خدایی اشاره میکند که حکمتش مانند آب از دل خاک میجوشد و تقدیرش بر زندگی انسانها تأثیر میگذارد. او بیان میکند که فردی که از وصل محبوبش دور است، نمیتواند زندگی را ادامه دهد و دچار عذاب و فراق خواهد بود.
به خدایی که آب حکمت اواز دل خاک میدماند ورد
هوش مصنوعی: به خدایی که دانش و حکمتش از عمق زمین به بیرون میآید و در دل طبیعت جاری است.
دست تقدیر او ز دامن شببر رخ روز میفشاند گرد
هوش مصنوعی: سرنوشت او مانند دمی از شب، بر چهره روز میافشاند گرد و غبار.
که رهی در فراق وصلت توزندگانی نمیتواند کرد
هوش مصنوعی: کسی که در جدایی و دوری از تو زندگی میکند، نمیتواند زندگیاش را ادامه دهد.