شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عظمت و یکتایی خداوند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که صفات خداوند بر همه عقل‌ها غلبه دارد. خداوند به اراده خود، عالم را خلق کرده و روح را در بدن انسانی قرار داده است. همچنین، او به احکام و قوانینش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر بنده‌ای خلاف خواست خدا عمل کند، به بی‌راهه رفته است. شاعر بر اهمیت رضایت خداوند تأکید می‌کند.
به خدایی که وصف بی چونشهمه اسباب عقل بر هم زد
هوش مصنوعی: به خدایی که ویژگیهای بینظیرش همه اصول عقل را زیر سؤال برد.
کاف کن در مشیتش چو بگشتصنع بی‌رنگ هر دو عالم زد
هوش مصنوعی: هرگاه کارها و مصنوعات این جهان رنگ و جلوهای نداشتند و خالی از معنا بودند، به خواست و ارادهاش به این شکل در آمدند.
روح را قبهٔ مقدس بستطبه را خرگه مجسم زد
هوش مصنوعی: روح را در مکانی مقدس قرار داد و بدن را به شکل خیمهای از عوالم مادی ساخت.
شحنهٔ امر و نهی تکلیفشخیمه بر آب و خاک آدم زد
هوش مصنوعی: تکلیف و مسئولیت به انسان داده شده است، اما این وظیفه همچون چادر یا خیمهای است که بر روی آب و خاک قرار گرفته و استحکام چندانی ندارد.
که اگر بنده انوری هرگزبه خلاف رضای تو دم زد
هوش مصنوعی: اگر من به عنوان بنده انوری هرگز بر خلاف خواسته و رضایت تو صحبتی کرده باشم، این نشاندهنده نافرمانی و نادانی من است. من همیشه باید در جستجوی رضایت تو باشم و از هر گونه بیاحترامی دوری کنم.