شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی‌های الهی اشاره می‌کند و از تاثیرات عشق بر جان و دل انسان سخن می‌گوید. او از زلف و چهره معشوق، که نماد جذابیت و زیبایی هستند، یاد می‌کند و می‌گوید که عاشق در حالت مستی نیز چیزهای گرانبها را فدای عشق می‌کند. همچنین به پیری اشاره می‌کند که به خاطر عشق، حتی خود را به ذلت می‌کشاند. این شعر نشان‌دهنده شدت عشق و فدای آسان و بی‌دریغ در راه آن است.
خداوندا رهی را شاهدی هستکه چرخ از عشق او پروین فروشد
هوش مصنوعی: خداوندا، در مسیر زندگی کسی وجود دارد که به خاطر عشق او، ستاره پروین اهمیتش را از دست میدهد.
مدام از شاخ زلف و باغ رخساربه عاشق سنبل و نسرین فروشد
هوش مصنوعی: او همیشه با زیبایی‌های خود، مانند شاخ و برگ مو و چهرهاش، دل عاشقان را به خود جلب می‌کند و مانند گل سنبل و نسرین، جذابیت و لطافت میفروشد.
مرا گوید به مستی هرزه بفروشکه عاشق وقت مستی آن فروشد
هوش مصنوعی: به من می‌گوید که در حالت مستی، عشق و احساسات را نادیده بگیر و به راحتی آنها را بفروش. اما عاشق در زمان مستی هر چیزی را به راحتی نمیفروشد و ارزش آن را درک می‌کند.
به پیران سر نکو ناید که چاکربرای لوت او سرگین فروشد
هوش مصنوعی: سزاوار نیست که افراد باتجربه و بزرگسال برای به دست آوردن منافع خود، شخصیت و شرافت خود را زیر پا بگذارند و به کارهای بیارزش روی بیاورند.