شمارهٔ ۱۹۶ - مدح شهاب‌الدین ابوالفتح کند و اجازهٔ دخول به مجلس او خواهد
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف و ستایش فردی می‌پردازد که لقب «تاش ثاقب» دارد و به نوعی به عنوان نوری در تاریکی‌ها شناخته می‌شود. شاعر بیان می‌کند که این فرد با نور خود، زندگی و جهان را روشن می‌سازد و بدون وجود او، هیچ چیز به خوبی پیش نمی‌رود. او قدرت و تأثیر این فرد را در هر جنبه‌ای از زندگی نمایان می‌سازد و نشان می‌دهد که بدون او، گیتی دچار تردید و تاریکی است. در نهایت، شعر به تأکید بر اهمیت و کارکرد او در زندگی انسان‌ها و جهان اشاره دارد و نشان می‌دهد که عشق و وجود او چه تأثیر عمیقی دارد.
ای آنکه لقب تاش ثاقب توهر شب ز فلک اهرمن رماند
هوش مصنوعی: ای کسی که لقب تو هر شب بر سر آسمان میدرخشد و نیروهای منفی را از خود دور میکنی.
موئمن به زبان بر پس اذاجاءنام پسر و کنیت تو خواند
هوش مصنوعی: مؤمن با زبانش به هنگام آمدن، نام پسر و نسبت خانوادگیات را میخواند.
خورشید جهان را به هر وظیفتنور دگر از رای تو ستاند
هوش مصنوعی: خورشید عالم، بنا به هر مسئولیتی که داری، نور جدیدی از مشیت تو میگیرد.
بر چهرهٔ گیتی اگر بخواهیخالی ز سیاهی شب نماند
هوش مصنوعی: اگر به سطح زمین نگاه کنی، میبینی که هیچ نقطهای از تاریکی شب خالی نخواهد ماند.
گیتی به لب خشک نامرادانبی‌دست تو آبی نمی‌رساند
هوش مصنوعی: دنیا به کسی که در زندگیاش بیخود و سرنوشتش ناکام است، کمکی نخواهد کرد و او را به خوشبختی نخواهد رساند.
وز معرکهٔ آز بی‌محابابی‌وجود تو کس را نمی‌رهاند
هوش مصنوعی: در میدان آزمایش و امتحان، هیچکس بدون وجود تو نمیتواند نجات یابد.
وز قدر تو اندر حروف معجمکلک تو نهد زانکه او تواند
هوش مصنوعی: از ارزش تو در حروف الفبا، قلم تو قرار میگیرد چون او قادر است.
منشی فلک با فنون انشاءپیش قلمت هر ز بر نداند
هوش مصنوعی: منشی آسمان با تمامی هنرهای نوشتن نمیتواند به خوبی تو بنویسد.
بر سدهٔ تو کاسمان به رغبتآن خواهد کانجم برو فشاند
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت تو، آسمان با کمال میل برایت باران رحمت خواهد فرستاد.
چون سایهٔ نشاندست انوری راعشق تو وزین گونه او نشاند
هوش مصنوعی: عشق تو مانند سایهای است که در کنار زیبایی انوری قرار دارد و از آن نشات میگیرد.
گر نیست اجازه به ادخلوهاباز آیت الراحلون بخواند
هوش مصنوعی: اگر اجازه ورود نیست، پس آیات رحلت را بخوانید.