شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که بسیاری از سخنان درون انسان وجود دارند که گفته نشده و همچنان پنهان باقی مانده‌اند. شاعر اشاره می‌کند که هیچ‌کس از او نخواسته این سخنان را بیان کند و بنابراین، اگر این سخنان در دل او بمانند، ایرادی ندارد. سخنانی که گفته شده‌اند، مانند امضای سندی هستند، اما او حق دارد که برخی از افکار و احساساتش را مخفی نگه دارد.
بسا سخن که مرا بود وان نگفته بماندز من نخواست کس آنرا و آن نهفته بماند
هوش مصنوعی: بسیاری از حرفها و سخنان در دل من وجود دارد که بنا به دلایلی آنها را نگفتهام و هیچ‌کس هم از من نخواست که بگویم. به همین دلیل، این گفتهها در درونم باقی مانده و پنهان مانده‌اند.
سخن که گفته بود همچو در سفته بودمرا رواست گر این در من نسفته بماند
هوش مصنوعی: هر سخنی که گفته شد، مانند چیزی است که در یک برگه چک ذکر شده باشد. اگر این موضوع برای من پنهان بماند، هیچ اشکالی ندارد.