شمارهٔ ۲۱۵ - در تهنیت منصب گوید
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت احکام دین و تأثیرات مثبت آن بر زندگی انسانها اشاره دارد. شاعر بیان میکند که احکام دینی از مقام و شرف بالایی برخوردارند و این شرف با عنایت ازلی تقویت میشود. همچنین، او تأکید میکند که علم و دانش باید به درستی پرورش یابند تا از جهل کاسته شود. شاعر به نوری که از علم و فتوا میتابد اشاره میکند و این نور را به عنوان نشانهای از آگاهی و روشنی میداند. در نهایت، او به ضرورت تقدیر و تهنیت در دین اشاره میکند و بر لزوم تکریم آن تأکید میکند.
احکام دین چو از شرفالدین شرف گرفتآنرا عنایت ازلی تقویت کند
هوش مصنوعی: احکام دین وقتی از شخصیت والایی چون شرفالدین اعتبار و قوت بگیرد، مورد تأیید و تقویت الهی قرار میگیرد.
آن کاملست او که نماند جهان جهلگر علم را به کلک و نظر تربیت کند
هوش مصنوعی: کسی که به حقیقتی دست یافته و به میزان کافی علم و دانش دارد، نمیتواند در دنیای جهل باقی بماند؛ زیرا اگر علم به درستی پرورش یابد، انسان را از جهل رهایی میبخشد و او را به کمال میرساند.
از رای اوست تابش خورشید عاریتمه زان به طبع تابش ازو عاریت کند
هوش مصنوعی: خورشید به خاطر تدبیر او میتابد و ماه نیز به همین ترتیب از نور او به طور امانت بهرهمند است.
هردم ز غایت و رعش کاتب یمینشهمسایه را به عزل همی تعزیت کند
هوش مصنوعی: هر لحظه، به خاطر شدت نگرانی و اضطراب، نویسنده دست راستش به همسایهاش خبر بدی میدهد و از تغییرات ناگوار او را آگاه میسازد.
نشگفت اگر به قوت فتویش بعد از اینباگرگ میش کشته لجاح دیت کند
هوش مصنوعی: این عجیب نیست اگر بعد از این، به خاطر قدرت حكمش، با گرگی که مانند میش است، بر سر لجاجت او گلایه کند و او را به قتل برساند.
هان تا به منصبش نکنی تهنیت که دینخود را به منصب شرف تهنیت کند
هوش مصنوعی: اگر به مقام و منصب کسی تبریک نگویی، در واقع دین خود را به آن مقام تبریک کردهای.