شمارهٔ ۲۳۱ - در نکوهش فلک
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف شخصیتی بخیل و بدفعل می‌پردازد که تنها کار ناپسند انجام می‌دهد. او هشدار می‌دهد که نباید از نان و آب او استفاده کرد، زیرا کسی که از او بهره‌مند شود، از خطرات او در امان نخواهد بود. خاک را نیز بر او ترجیح می‌دهد، زیرا حتی اگر کسی به او چیزی بدهد، به جای پاداش مناسب، کمتر از آنچه استحقاق دارد، به او می‌دهد. در پایان، poet اشاره می‌کند که تنها اگر کریمان از او چیزی بپذیرند، او ممکن است پاسخ بهتری داشته باشد.
آسمان آن بخیل بدفعلستکه ازو جز که فعل بد نجهد
هوش مصنوعی: آسمان، آن موجود بخیل و بدرفتاری است که فقط بدیها از او سر میزند و هیچ خوبی از او برنمیآید.
نان و آبش مخور که هرکه خوردهرگز از دست او به جان نرهد
هوش مصنوعی: نان و آب او را نخور که هرکسی که از او چیزی بگیرد، دیگر نمیتواند از دستش خلاص شود.
خاک از او به که گر کسی به مثلمشتکی جو به نزد او بنهد
هوش مصنوعی: اگر کسی در برابر او چیزی بیارزش مانند خاک بگذارد، بهتر از آن است که کسی به مانند جوایز بزرگ در نزد او قرار گیرد.
چون کریمان از او قبول کندپس به هر دانه بیست باز دهد
هوش مصنوعی: زمانی که بخشندگان چیزی را از کسی بپذیرند، به ازای هر دانهای که به او داده شود، بیست برابر آن را برمیگردانند.