شمارهٔ ۲۳۰ - در تهدید و هجو قاضی هری
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی ابراز عشق و محبت است که به عذرخواهی و درخواست توجه از محبوب اشاره دارد. گوینده از تصویرگری در خشک ریش و هجوهای دنیایی سخن می‌گوید و به اهمیت ذکر محبوبش در زندگی‌اش اشاره می‌کند. او می‌خواهد که محبوبش دلش را دریابد و به او توجه کند، حتی اگر به صورت تلطف و عذر خواهی باشد. شعری پر از احساس و تمثیل است که به مفهوم عشق و انتظار در آن پرداخته شده است.
به خشک ریش گری در هری ندیدستیز هجو روی سیاهی که نوبتی بیند
هوش مصنوعی: وقتی در بیابان خشک و بیآب و علف هستی، نباید از مشکلات و وسوسهها غافل شوی؛ چرا که ممکن است در شرایط دشوار، چهره زشتی را ببینی که در نوبت خود به تو آسیب میزند.
کنون به خیمه زدن دانه‌ای پراکندیکه مرغ ذکر تو تا جاودان از آن چیند
هوش مصنوعی: اکنون به خیمه نشستهای و دانههایی پخش کردهای که پرنده یاد تو همیشه از آن بردارد و بهرهمند شود.
در آن دو لفظ سخن چاردست و پای شترچنان نشنید کان شیوه عقل بگزیند
هوش مصنوعی: در آن دو کلمه، چنان که شتر چهار دست و پا دارد، نمیتوان شیوۀ عقل را انتخاب کرد و نشنید.
مکن به عذر و تلطف دل مرا دریابکه چوب خیمه در آن نیز نیک بنشیند
هوش مصنوعی: مرا با بهانه و خواهش زیاد نجات نده، چون چوبی که در خیمه قرار دارد هم میتواند به خوبی در جای خود قرار گیرد.